در حال پالایش مطالب میباشیم تا اطلاع ثانوی مطلب قرار نخواهد گرفت.
    توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    چه عواملی باعث ایجاد سه منطقه آب و هوایی در سطح زمین شده است

    1 بازدید

    چه عواملی باعث ایجاد سه منطقه آب و هوایی در سطح زمین شده است را از سایت نکس درجه دریافت کنید.

    چه عواملی باعث ایجاد انواع آب و هوا می شوند؟

    چه عواملی باعث ایجاد انواع آب و هوا می شوند؟

    تعریف آب و هوا

    اصطلاح آب و هوا (به انگلیسی: weather) به شرایط موقت جو یا لایه هوای اطراف زمین گفته می شود. آب و هوا فقط در یک مکان نمی ماند، حرکت می کند و ساعت به ساعت یا روز به روز تغییر می کند. اقلیم (climate) به میانگین آب و هوا ​​در یک منطقه خاص و همچنین تغییرات  آن در طی سالهای متمادی گفته می شود. مثلاً شهر لاس وگاس در ایالت نوادای ایالات متحده به طور کلی گرم و خشک است. هونولولو، پایتخت ایالت هاوایی ایالات متحده نیز گرم اما بسیار مرطوب و بارانی است.

    اقلیم نیز دقیقاً مانند آب و هوا تغییر می کند با این حال تغییرات اقلیمی می تواند صدها یا حتی هزاران سال طول بکشد. امروزه بیابان صحرا در شمال آفریقا بزرگترین بیابان جهان می باشد اما چند هزار سال پیش، آب و هوا در این بیابان کاملاً متفاوت بود. مشاهده ابرها یکی از شاخص ترین و قابل اطمینان ترین روش ها برای پیش بینی هوا می باشد. ابرها می توانند چیزهای زیادی در مورد وضعیت آب و هوا به ما بگویند و سرنخی درباره آنچه احتمالاً در آینده نزدیک اتفاق می افتد به ما ارائه دهند.

    چه چیزی باعث ایجاد انواع آب و هوا می شود؟

    دما، فشار اتمسفر، باد، رطوبت، بارش و ابر شش مولفه اصلی آب و هوا هستند. این اجزا در کنار هم، توصیف کننده آب و هوا در هر زمان مشخصی می باشند. این اجزای متغیر همراه با دانش فرآیندهای جوی به کارشناسان هواشناسی کمک می کند تا در آینده نزدیک هوا را پیش بینی کنند.

    دما با دماسنج اندازه گیری می شود و به گرم یا سرد بودن جو اشاره دارد. هواشناسان درجه حرارت را به دو صورت گزارش می کنند: سانتیگراد (C) و فارنهایت (F). ایالات متحده از سیستم فارنهایت استفاده می کند اما در سایر نقاط جهان اغب از سانتیگراد استفاده می شود. تقریباً همه دانشمندان دما را با استفاده از مقیاس سانتیگراد اندازه گیری می کنند. دما یک اندازه گیری نسبی است. مثلاً  بعد از چند روز دمای ۹۵ درجه فارنهایت، یک بعد از ظهر با دمای ۷۰ درجه فارنهایت خنک به نظر می رسد اما همین دما بعد از دمای حدود ۳۲ درجه فارنهایت گرم به نظر می رسد. سردترین هوا معمولاً در نزدیکی قطب ها اتفاق می افتد در حالی که گرمترین هوا در نزدیکی خط استوا اتفاق می افتد.

    فشار اتمسفری به وزن اتمسفر بالایی گفته می شود. تغییر در سیگنال فشار اتمسفری باعث تغییرات آب و هوایی می شود. سیستم فشار قوی معمولاً دمای خنک و آسمان صاف را به همراه دارد. یک سیستم کم فشار می تواند هوای گرم تر، طوفان و باران را به همراه داشته باشد. فشار اتمسفری با ارتفاع نیز تغییر می کند. فشار اتمسفری در ارتفاعات، بسیار کمتر است. فشار هوا در بالای کوه کلیمانجارو با ۵۸۹۵ متر واقع در تانزانیا برابر با ۴۰ درصد فشار هوا در سطح دریا است. می توان انواع آب و هوا را در برخی مناطق مشاهده کرد، مثلاً هوا در دامنه کوه کلیمانجارو گرمسیری است اما در بالای کوه یخ و برف وجود دارد.

    باد هم به حرکت هوا گفته می شود که به دلیل تفاوت در دما و فشار جوی بین مناطق مجاور شکل می گیرد. وزش باد معمولاً از مناطقی با فشار زیاد که سردتر است به مناطقی با فشار کم که گرمتر است می وزد.

    رطوبت به میزان بخار آب موجود در هوا اطلاق می شود. بخار آب، گازی در جو است که به ایجاد ابر، باران یا برف کمک می کند. رطوبت معمولاً به صورت رطوبت نسبی یا درصدی از حداکثر مقدار هوای آب که می تواند در دمای مشخص نگه داشته شود، بیان می شود. هوای خنک نسبت به هوای گرم آب کمتری را در خود نگه می دارد. گفته می شود که هوا در رطوبت نسبی ۱۰۰ درصد، اشباع شده است به این معنی که هوا دیگر نمی تواند بخار آب را نگه دارد. بخار آب اضافی به صورت باران خواهد بارید. بارش وقتی اتفاق می افتد که هوا در زیر نقطه اشباع خود خنک شود. مرطوب ترین مکانهای کره زمین جزایر نزدیک خط استوا هستند به عنوان مثال سنگاپور در طول سال مرطوب است.

    ابرها انواع مختلفی دارند. همه آنها بارندگی ایجاد نمی کنند. به عنوان مثال ابرهای سیروس (cirrus) معمولاً از هوای معتدل خبر می دهند. انواع دیگر ابرها می توانند باران یا برف به همراه داشته باشند. یک پوشش مه ابر مانند از ابرهای نیمبوستراتوس (nimbostratus) باعث ایجاد بارش پایدار و طولانی می شود. ابرهای بزرگ کومولونیمبوس (cumulonimbus) یا توده ابری که حاشیه اش سفید است و قبل از رعد و برق در آسمان ظاهر می شود، باعث بارش های متوالی و زیادی می شوند. ابرهای کومولونیمبوس همچنین می توانند باعث توفان تندری و گردباد شوند. ابرها می توانند بر میزان تابش نور خورشید به سطح زمین نیز تأثیر بگذارند. روزهای ابری نسبت به روزهای صاف و آفتابی خنک تر هستند زیرا ابرها از رسیدن  تابش بیشتر خورشید به سطح زمین جلوگیری می کنند. عکس این موضوع در شب صادق است یعنی ابرها مانند پتو عمل می کنند و زمین را گرم نگه می دارند.

    معرفی انواع آب و هوا

    آب و هوا وضعیت جو در یک مکان و زمان معین از نظر گرما، ابر، خشکی، آفتاب، باد و باران است. آب و هوا می تواند بسیار متفاوت باشد و تا حد زیادی به جو، فصول و عوامل مختلف دیگر بستگی دارد. بیشتر مردم روزهای آفتابی را دلپذیر می دانند. با نبود ابر، خورشید قادر به تابش و ایجاد گرما می باشد. هر چند یک روز آفتابی همیشه به معنای گرم بودن آن نیست. دمای سرد و باد هم می تواند در روزهای آفتابی وجود داشته باشد. ایستگاه های هواشناسی اغلب این موارد را به عنوان انواع آب و هوا توصیف می کنند.

    ۱- آفتابی یا صاف (Sunny/Clear)

    یک روز آفتابی یا آسمان صاف در طول شب، زمانی است که هیچ ابری در بالای افق وجود نداشته باشد. اگر شخصی در بالای کوه باشد یا با هواپیما سفر کند، ابرها و مه های احتمالی تا زمانی که در زیر سطح افق باقی بماند قابل شمارش می باشند. آب و هوای آفتابی بدان معنی است که آسمان بالاتر از بالاترین ارتفاعی که ابرها می توانند تشکیل شوند یعنی حدود ۸۵۳۴۰ متر همیشه آفتابی و صاف است. بهتر است بدانید آنتی سیکلون ها باعث تشکیل روزهای آفتابی می شوند.

    هوای آفتابی می تواند به افزایش دما تحت تأثیر خورشید منجر شود اما آسمان صاف در طول شب اجازه می دهد تا دما به ویژه در زمستان کاهش یابد زیرا گرما از محیط اطراف تابش می کند و هیچ پوشش ابری برای جلوگیری از فرار آن به فضا وجود ندارد. کاهش دما تا یک ساعت پس از طلوع آفتاب ادامه دارد. بنابراین، هوای آفتابی مهمترین تغییرات دما را در همان توده هوا ایجاد می کند.

    هوای آفتابی و صاف معمولاً در بیابان ها دیده می شود. از آنجا که ابرهای کمی به آنجا می رسد، قله های کوه نیز روزهای آفتابی زیادی را تجربه می کنند. به همین دلیل قدرتمندترین تلسکوپ ها در کوه ساخته می شوند. با این حال هوای آفتابی و صاف برای سایر نقاط جهان بسیار نادر است.

    ۲- نیمه ابری (Partially cloudy)

    هوای نیمه ابری زمانی است که برخی از ابرها بیش از سطح افق معلق هستند و در آن محدوده پرسه می زنند. با این حال بیشتر آسمان، صاف مانده و هیچ نوع بارشی وجود ندارد. ابرها ممکن است هنگامی که خورشید در طول روز پشت آنها پنهان می شوند، به طور موقت دما را کاهش دهند که این امر به ویژه در هنگام موج گرما بسیار مفید است.

    ۳- ابری (Cloudy)

    هوای ابری یکی از انواع آب و هوا بوده و زمانی است که مقدار قابل توجهی ابر در حال پوشاندن آسمان (حداقل نیمی از آسمان) باشد. یک روز ابری ممکن است به برخی از بارش های ضعیف، بارش برف یا حتی رعد و برق منجر شود اگرچه هنگام رعد و برق، آسمان به طور موقت تیره و سایه دار می شود. در یک روز ابری، اشعه خورشید از رسیدن به سطح زمین جلوگیری می کند. با این حال، در یک روز ابری، هوا  هنوز می تواند گرم باشد زیرا پوشش ابر می تواند گرما را در نزدیکی زمین گیر بیندازد. آسمان ابری تقریباً همیشه با باران یا ابر همراه است. ابر چیزی بیشتر از جرم زیاد بخار آب نیست. با کاهش دما، بخار آب ابر خنک می شود و به صورت قطره های باران در می آید.

    ۴- ابری تیره (Overcast)

    هوای ابری تیره وقتی است که آسمان کاملاً توسط یک پوشش ابری پوشانده شده باشد. روزها به طور قابل توجهی کم نور و شب ها کاملاً تاریک و بدون منابع نوری هستند. اگر ابرهای سیروس یا سیرواستراوس آسمان را بپوشاند، خورشید یا ماه ممکن است قابل مشاهده باشد و روز کمی نسبت به پوشش استراتوس روشن تر است. با این حال، مورد دوم (پوشش استراتوس) در این نوع از انواع آب و هوا بسیار شایع تر از مورد قبلی است. بسته به نوع ابرها و زمان روز، آسمان پوشیده از ابر ممکن است هنگام طلوع یا غروب خورشید، سفید، خاکستری روشن، خاکستری یا آبی تیره به نظر برسد. پوشش ابر از افت یا افزایش بیش از حد دما جلوگیری می کند و اختلاف دما بین مناطق مختلف روز را کاهش می دهد. گاهی اوقات دما می تواند در کل روز ثابت باشد.

    ۵- بارانی (Rain)

    باران، رطوبت متراکم بالای جو است که به شکل قطرات مایع فرو می ریزد. این یک پدیده بسیار مهم است که اجازه می دهد زندگی در قاره ها شکوفا شود. بدون باران منظم، زمین به یک کویر گرم تبدیل می شود. با این حال باران های شدید می توانند سیل فاجعه بار ایجاد کنند که قادر به تخریب مناطقی به اندازه کل کلانشهر می باشند. علاوه بر این، باران باعث حوادث و عوارض دیگری مانند لغزنده شدن جاده ها، مسافت ترمز بیشتر، کاهش دید (شبه مه) می شود. باران های اپیزودیکی که فقط چند دقیقه طول می کشد، رگبار یا درشت باران نامیده می شوند.

    شدت باران اغلب بر حسب میلی متر یا اینچ اندازه گیری می شود. یک میلی متر باران مشابه با یک لیتر آب در بیش از یک متر مربع است. باران های معمولی کمتر از ۵ میلی متر در ساعت می بارند. با این حال باران های سیل آسا نیز وجود دارند که می توانند بیش از ۱۰۰ میلی متر در ساعت ببارد. تا کنون بیشترین رکورد میزان باران در یک ساعت، در حدود ۳۰۵ میلی متر ثبت شده است!

    ۶- نم نم باران (Drizzle)

    نم نم باران مانند باران است اما قطرات آن بسیار ریز است و با چشم غیر مسلح قابل مشاهده نیست. نم نم باران همیشه ضعیف است اما باعث کاهش دید نیز می شود. ممکن است نم نم باران قبل از مه باشد یا تبدیل به مه شود.

    ۷- برفی (Snow)

    برف، آب اتمسفری است که یخ زده و روی زمین افتاده و آن را پوشانده است. این نوع از انواع آب و هوا زمانی اتفاق می افتد که دمای هوا تا ۰ درجه سانتیگراد  یا ۳۲ درجه فارنهایت  کاهش یابد. تا زمانی که دمای زمین به بیش از ۰ درجه سانتیگراد  نرسد، برف باقی می ماند. برف به شکلی شبیه باران تشکیل می شود. با کاهش دما، بخار آب در ابرها به دانه های برف تبدیل می شود. ابر که به اندازه کافی سنگین شود، دیگر قادر به نگه داشتن برف نخواهد بود و شروع به ریزش بر روی زمین خواهد کرد.

    کودکان برف را دوست دارند اما هوای برفی مشکلات بسیار بدتری نسبت به هوای بارانی ایجاد می کند زیرا جاده ها را صعب العبور و راه رفتن را دشوار می کند، ممکن است ورودی خانه ها را مسدود کند و حتی اگر زیاد ببارد وزن زیاده از حد آن ممکن است سقف ماشین ها و پشت بام ها را تخریب کند. همچنین بارش برف بدتر از باران باعث کاهش دید می شود و اگر با وزش باد شدید همراه باشد به کولاک تبدیل می شود. در کوه ها، مقدار زیادی ازبرف ممکن است به خاطر شیب موجود در کوه بلغزند و باعث ایجاد بهمن شوند که مرگبارترین رویداد مرتبط با برف می باشد. همچنین، ذوب شدن برف می تواند باعث ایجاد برخی از سیلاب ها شود. با وجود این، برف در فصل سرما مهم است زیرا ایستگاه های کوهستانی برای جذب گردشگر به آن اعتماد می کنند.

    ارتفاع توده برفی اغلب با سانتی متر یا اینچ اندازه گیری می شود. ارتفاع  ۱ سانتی متری برف می تواند باعث تصادف شود و رانندگی در ارتفاع ۱۰ سانتی متر برف غیرممکن می شود. پیاده روی در ارتفاع بیش از ۱۵ سانتی متر برف، دشوار است. با این حال در برخی ازمناطق مخصوصاً مناطق کوهستانی می تواند تا یک متر و حتی بیشتر برف ببارد.

    برف مشخصه کوه ها است و در ارتفاعات به طور دائمی وجود دارد. برف همچنین در جو قاره ای مانند اروپای شرقی و روسیه در فصل سرما به طور مکرر اتفاق می افتد. با این وجود در آب و هوای معتدل بسیار نادر است و فقط در یک بازه زمانی محدود معمولاً در سردترین ماه سال اتفاق می افتد. اگر جبهه ای کاملاً سرد به سرعت از مناطق گفته شده عبور کند برف زودرس یا دیررس نیز می تواند در آنجا رخ دهد. این نوع از انواع آب و هوا هرگز تحت شرایط آب و هوایی گرم به خصوص در اطراف خط استوا قرار نمی گیرد.

    ۸- طوفانی (Stormy)

    آب و هوای طوفانی نوعی آب و هوایی است که با صاعقه مشخص می شود. در این نوع آب و هوا بزرگترین و بلندترین ابرهایی تشکیل می شوند که می توانند باعث تشکیل ابرهای کومولونیمبوس (cumulonimbus) شوند. همچنین توفان های تندری یا توفان های همراه با آذرخش و صاعقه که مخرب ترین رویداد هواشناسی است با وزش شدید باد، بارندگی های شدید و گاهی تگرگ و گردباد همراه می باشند. توفان های تندری صرف نظر از شدت آن، همیشه یک پدیده خطرناک است که باید جدی گرفته شود زیرا صاعقه می تواند باعث ایجاد صدمات جسمی بزرگی شود و حتی گاهی اوقات می تواند منجر به مرگ افراد نیز بشود.

    توفان های تندری می تواند در همه جا اتفاق بیفتد اما در اطراف قطب بسیار نادر است. در آب و هوای معتدل، این شرایط به ویژه در اواخر بهار، تابستان و اوایل پاییز اتفاق می افتد. این نوع توفان ها در کوه ها در کل سال و همچنین در مناطق گرمسیری و استوا بسیار مکرر اتفاق می افتند.

    ۹- گردباد (Tornadoes)

    گردبادها از انواع آب و هوا بوده و باعث چرخش ستون های هوا که با سرعت بسیار بالایی می چرخند، می شوند . آنها در توفان های تندی اَبَر سلولی که نوع خاصی از کومولونیمبوس است و به خودی خود می چرخند، متولد می شوند. گردباد به عنوان نوعی جاروبرقی طبیعی عمل می کند و هر آنچه را که در مسیر خود قرار دارد را بلند کرده و پرتاب کند. گردبادها گرد و غبار و آوارها را بلعیده و بسته به مواد بلعیده شده می توانند به رنگ خاکستری روشن، خاکستری یا حتی قهوه ای دربیایند. شب با اینکه گردبادها به طور معمول قابل مشاهده نیستند ولی بسیار خطرناک تر و تهدیدآمیزتر می باشند و تنها رعد و برق می تواند وجود و موقعیت آنها را نشان دهد. گردبادها به ویژه قوی ترین آنها صداهای زیادی ایجاد می کنند که می تواند به شناسایی آنها کمک کند.

    برای تعیین سرعت، گردبادها را با در نظر گرفتن خسارات ناشی از آنها با مقیاس پیشرفته فوجیتا رتبه بندی می کنند. بیشتر گردبادها بادهایی بیش از ۲۰۰ کیلومتر در ساعت یا ۱۲۴ مایل در ساعت تولید نمی کنند، اگرچه این بادها می توانند فرد محافظت نشده را بکشند و خانه ای را ویران کنند.

    گردباد ۱۹۹۹ Bridge Creek شدیدترین بادهای ثبت شده روی زمین را با سرعت ۵۱۲ کیلومتر در ساعت یا ۳۱۸ مایل در ساعت تولید کرد که تقریباً ۴۰ درصد سرعت صدا بود. با این حال، گردباد El Reno 2013  که با قطر ۴٫۲ کیلومتر بزرگترین گردبادی است که تاکنون اتفاق افتاده است ممکن است بادی به قدرت ۵۴۱ کیلومتر در ساعت یا ۳۳۶ مایل در ساعت ایجاد کرده باشد که تقریباً  ۴۴ درصد سرعت صدا می باشد. هر دوی این گردبادها همه چیز را در مسیر خود نابود کردند، اگرچه خوشبختانه گردباد ال رنو از مناطق شهری عبور نکرد.

    از آنجا که گردبادها بسیار خطرناک هستند، مهم است که در صورت پیش بینی ابر سلول برای منطقه شما مراقب رخ دادن یک گردباد باشید. گردباد می تواند تقریباً در همه جای دنیا رخ دهد اما بیشتر در مناطق آب و هوایی معتدل ظاهر می شود.

    ۱۰- برف تندری (Thundersnows)

    برف تندری یکی ازگونه های بسیار نادری از توفان تندری است که در آن به جای باران یا تگرگ، برف می بارد. برف تندری در مقایسه با توفان تندری معمول بسیار ضعیف است و همچنین مدت زمان کوتاهتری طول می کشد اگرچه مقدار سبک آن هنوز هم می تواند یک خطر مرگبار باشد.

    ۱۱- مه (Fog)

    مه به معنای واقعی کلمه، یک ابر در سطح زمین است که رطوبت محیط را به حداکثر می رساند و به طور قابل توجهی دید را کاهش می دهد. آستانه دید در مه ۱ کیلومتر است اما برخی از مه ها می توانند دید را تا ۲۰ متر کاهش دهند. اگر آستانه دید بیش از ۱ کیلومتر باشد، به آن غبار (mist) می گوییم. مه ممکن است در هر کجا حتی در بیابان ها اتفاق بیفتد اما بیشتر در آب و هوای سرد و مرطوب اتفاق می افتد. بسته به لحظه روز، آنها به صورت سایه های مختلفی از خاکستری را مشاهده می شوند و از خاکستری روشن در ظهر خورشید  تا خاکستری تیره در غروب خورشید متفاوت می باشند.

    دوچرخه سواری و رانندگی به ویژه در مه با دید کمتر از ۱۰۰ متر خطرناک می باشد. در بعضی از کشورها هنگام وقوع مه، محدودیت سرعت کاهش می یابد. به عنوان مثال در فرانسه  در صورت کاهش دید در مه به میزان کمتر از ۵۰ متر، سرعت مجاز به ۵۰ کیلومتر در ساعت کاهش می یابد.

    ۱۲- تندباد (Hurricanes)

    طوفان موسمی (cylone)، تندباد ها یا توفان های همراه با باران (typhoon) سیستم های بزرگ و سازمان یافته ای از ابرها هستند که در زیر آنها بادی بیش از ۱۱۹ کیلومتر در ساعت یا ۷۴ مایل در ساعت می وزد. آنها دارای منطقه ای از هوای آرام و آفتابی به نام مرکز یا چشم  هستند که در آن فشار حداقل است. اطراف مرکز وزش باد شدیدترین و تخریب کننده ترین می باشد.

    تندبادها بر روی نقاط گرم آب در اقیانوس که باید حداقل در ۲۶٫۵ درجه سانتیگراد یا ۸۰ درجه فارنهایت باشند، تشکیل می شوند و همچنین نمی توانند در نزدیکی خط استوا دقیقاً در کمتر از ۵ درجه از خط استوا تشکیل شوند زیرا آنها باید از نیروی کوریولیس یا نیروی چرخشی برای سازماندهی در یک طوفان گرد استفاده کنند. آنها نهایتاً یا در سرزمین های زمینی که با از دست دادن مقداری از قدرت شان باعث خساراتی هم در آنها می شوند، دریک نقطه جمع شده یا اگر آب بیش از حد برای نگهداری آنها سرد شود به ندرت در اقیانوس ناپدید می شوند.

    تندبادها برخلاف گردباد می توانند در مناطق بزرگ به ویژه در جزایر کوچک و مناطق ساحلی باعث ایجاد خسارات ویرانگری شوند. علاوه بر وزش باد، تندبادها همراه با باران های شدید بوده و بر مناطق ساحلی نیز تأثیر می گذارند. ارتفاع می تواند تا ۶ متر افزایش یابد که گاهی اوقات کشنده تر از بادهای تندباد است.

    ۱۳- طوفان های شن (Sandstorms)

    طوفان های شن و ماسه موج های بزرگی از شن و گرد و غبار است که با وزش باد شدید جابجا می شوند و به شکل یک دیوار قهوه ای مبهم است که از دور دیده می شود. طوفان های شن معمولاً کشنده نیستند اما میزان شن و ماسه، هرگونه فعالیت در فضای باز را بسیار دشوار می کند و ممکن است تنفس در این نوع از انواع آب و هوا غیر قابل تحمل شود. طوفان های شن معمولاً در بیابان های گرم اتفاق می افتند اما الگوهای استثنایی هوا نیز می تواند باعث افزایش طوفان های شن در مناطق غیر کویری شود.

    منبع مطلب : eafworld.com

    مدیر محترم سایت eafworld.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    تغییر اقلیم

    تغییر اقلیم

    تغییرات آب‌وهوایی یا تغییر اقلیم یعنی هر تغییر مشخص در الگوهای مورد انتظار برای وضعیت میانگین آب‌وهوایی، که در طولانی‌مدت در یک منطقهٔ خاص یا برای کل اقلیم جهانی رخ بدهد. تغییر اقلیم نشان‌دهندهٔ تغییرات غیرعادی در اقلیم درون اتمسفر زمین و پیامدهای ناشی از آن در قسمت‌های مختلف کرهٔ زمین می‌باشد. برای مثال در یخ‌های قطبی مدت این تغییرات از ده سال تا چند میلیون سال تغییر می‌کند. بخصوص در کاربرد اخیر، در مقوله سیاست محیطی، اصطلاح «تغییر اقلیم» اغلب به تغییراتی که در اقلیم کنونی رخ می‌دهد اطلاق می‌گردد. در برخی موارد، این عبارت با فرض رابطه علت و معلولی بشری نیز بکار می‌رود، همچنان که در کنوانسیون چارچوب تغییر اقلیمی سازمان ملل| UNFCCC مورد استفاده قرار گرفت. کنوانسیون UNFCCC اصطلاح «تغییرات اقلیمی» را برای تغییراتی به کار می‌برد که منشأ غیرانسانی داشته باشند. تغییر اقلیم پدیده‌ای است که در نتیجه فاکتورهایی همچون فرایندهای دینامیکی زمین یا عوامل بیرونی همچون تغییرات در شدت تابش آفتاب یا فعالیت‌های انسانی رخ می‌دهد. عوامل خارجی تأثیرگذار بر اقلیم را اغلب نیروهای اقلیمی می‌نامند و شامل فرایندهایی همچون نوسانات در شدت نور خورشید، انحراف در مسیر حرکت زمین و افزایش غلظت گازهای گلخانه‌ای می‌شود. بازخوردهای ناشی از تغییر اقلیم متغیر می‌باشد و ممکن است سبب افزایش یا کاهش این عوامل درونی شوند. بسیاری از تغییرات درونی در سیستم‌های اقلیمی با تأخیر رخ می‌دهند. زیرا سیستم اقلیمی کرهٔ زمین بسیار بزرگ است و به کندی حرکت می‌کند و به ورودی‌ها با تأخیر پاسخ می‌دهد. برای مثال یک سال خشکسالی تنها سبب کاهش آرام سطح دریاچه‌ها یا خشک شدن حاشیه زمین‌های هموار می‌گردد. در سال‌های بعدی این شرایط ممکن است با کاهش بارش منجر شود که احتمالاً به یک سال خشک‌تر دیگر منجر می‌گردد. وقتی که نقطهٔ بحرانی بعد از x سال فرا می‌رسد، کل سیستم ممکن است به صورت دیگر تغییر کند و این حالت در هر صورت به توقف بارش منجر می‌شود. این نمونه از تغییر اقلیم سریع و برگشت‌پذیر است که به صورت تأخیری رخ می‌دهد.

    عوامل تغییر اقلیمی[ویرایش]

    تغییرات اقلیمی به نوسانات درون محیط زمین، فرایندهای طبیعی موجود در اطراف آن، و تأثیر فعالیت بشر بر آن برمی‌گردد. عوامل خارجی که می‌تواند اقلیم را شکل دهد اغلب نیروهای اقلیمی نامیده می‌شوند شامل فرایندهایی همچون نوسانات در تابش خورشیدی، گردش (وضعی) زمین، و مقادیر (تمرکز) گاز گلخانه‌ای می‌باشند.

    نوسانات درون اقلیم زمین[ویرایش]

    آب‌وهوا در آن و به خودی خود، یک سیستم پویای غیرخطی نامنظم| بی نظم است، اما در بسیاری از موارد، مشاهده می‌شود که اقلیم (یعنی وضعیت میانگین آب و هوا) به درستی ثابت و قابل پیش‌بینی است. این مسئله شامل دمای متوسط، میزان بارش، روزهای آفتابی، و بسیاری متغیرهای دیگری می‌شود که در هر مکانی می‌توان آن را سنجش نمود. اما، تغییراتی نیز درون محیط زمین وجود دارند که می‌تواند بر اقلیم آن تأثیر بگذارد.

    یخبندان[ویرایش]

    توده‌های یخی به عنوان یکی از حساس‌ترین شاخصهای تغییر اقلیمی شناخته می‌شوند، که عمدتاً طی دوره سرد شدن اقلیم افزایش می‌یابند (مانند دوره کوتاه یخبندان) و در طول گرم شدن آب و هوا در مقیاسهای متوسط زمانی شروع به پسرفت می‌کنند. افزایش و فروپاشی توده‌های یخی، هر دو به نوسان پذیری طبیعی و عمدتاً نیروهای تشدیدکننده خارجی کمک می‌کند. اما، طی قرن گذشته، توده‌های یخی نتوانسته‌اند به حدکافی لایه‌های یخی را مجدداً تولید کنند تا جبرانی برای یخ‌های از دست رفته طی ماه‌های تابستانی باشد. (نگاه به پسرفت توده‌های یخی از سال۱۸۵۰ به بعد | پسرفت توده یخی)

    مهمترین فرایندهای اقلیمی چند میلیون سال اخیر چرخه‌های یخبندان و درون یخبندان در دوره یخبندان کنونی می‌باشد. اما واکنش‌های داخلی شکل گرفته در چرخه‌های میلانکوویچ| نوسانات گردشی، شامل صفحات یخی قاره‌ای و m۱۳۰ تغییر سطح دریا است که قطعاً نقش کلیدی را دربارهٔ تصمیم‌گیری پیرامون این مسئله ایفا می‌کند که چه واکنش اقلیمی در بیشتر مناطق مشاهده خواهد شد. تغییرات دیگر، از جمله وقایع هاینریش، حوادث دانسگار اوشگر و داغ‌گلی نورس نشانگر توان بالقوه نوسانات یخبندان است که حتی در غیاب تغییرات گردشی خاص بر اقلیم تأثیر می‌گذارد.

    نوسان پذیری اقیانوس[ویرایش]

    تقریباً در مقیاس چند دهه، تغییرات اقلیمی نیز می‌تواند از تغییرات درون سیستم‌های اقیانوسی/ جوی حاصل شود. بسیاری از شرایط اقلیمی، مشهود تر از همه ENSO| نوسان جنوبی ال نینو، بلکه شامل نوسان دهه‌ای پاسیفیک، نوسانان اقیانوس اطلس شمالی، و نوسان اقیانوس منجمد جنوبی بوده که به عنوان شرایطی خاص درون سیستم اقلیمی شناخته شده‌اند، که دست کم در اثر وجود آن‌ها تا حدودی با روش‌های گوناگون گرما توانسته در اقیانوسها ذخیره شده و بین منابع مختلفی جابجا شود. در مقیاسهای زمانی طولانی‌تر، فرایندهای اقیانوسی همچون گردش ترمو هالاین نقش کلیدی را در توزیع مجدد گرما ایفا می‌نماید، و در صورت تغییر توانسته به شدت بر اقلیم تأثیر بگذارد.

    حافظه (بازگشت) اقلیمی[ویرایش]

    بیشتر اشکال نوسان پذیری داخل یک سیستم اقلیمی را می‌توان به شکل پسماند محسوب نمود، به این مفهوم که وضعیت جاری اقلیم نه تنها بیانگر ورودی‌های آن بلکه تاریخچه چگونگی پیدایش و رسیدن به این مرحله در آن می‌باشد. مثلاً، یک دهه شرایط خشکسالی می‌تواند موجب نابودی دریاچه‌ها، خشک شدن کامل دشتها و توسعه کویرها شود. در عوض، این شرایط می‌تواند به بارشهای کمتر در سال‌های جاری بینجامد. به‌طور خلاصه، تغییر اقلیمی می‌تواند یک فرایند خودجوش دائمی باشد زیرا جنبه‌های گوناگون محیطی با نسبت‌های متفاوت و به طرق گوناگون نسبت به نوساناتی که ناگزیر روی می‌دهد، پاسخ می‌دهند.

    عوامل غیر اقلیمی ایجادکننده تغییر آب و هوایی[ویرایش]

    گازهای گلخانه‌ای[ویرایش]

    مطالعات اخیر، نشان می‌دهد که نیروی تابشی در اثر گازهای گلخانه‌ای عامل اصلی گرم شدن جهانی می‌باشد. گازهای گلخانه‌ای نیز نقش مهمی در درک تاریخچه اقلیمی زمین دارند. بر طبق این مطالعات، اثر گلخانه‌ای که در اثر به دام انداختن حرارت از سوی گازهای گلخانه‌ای، تولید گرما می‌کند، نقشی کلیدی در تنظیم دمای زمین دارد.

    در طول ۶۰۰ میلیون سال اخیر، مقادیر دی‌اکسید کربن احتمالاً از بیش از ۵۰۰۰ ppm تا کمتر از ۲۰۰ ppm تغییر کرده که عمدتاً به خاطر تأثیر فرایندهای زمین‌شناسی و ابداعات زیست‌شناسی بوده‌است. با دقتی بیشتر، این مسئله (توسط وایزر و دیگران ۱۹۹۹) مورد بحث قرار گرفت که نوسانات در مقادیر گازهای گلخانه‌ای به ازای ده‌ها میلیون تن در سال به خوبی با تغییر اقلیمی همبستگی ندارد که احتمالاً در این مورد تکتونیک صفحه‌ای نقش غالب تری را ایفا می‌کند. اما، نمونه‌های متعددی از تغییرات سریع در مقادیر گازهای گلخانه‌ای در جو زمین وجود دارند که ظاهراً با گرم شدن شدید رابطه تنگتنگی دارند از جمله دوره حداکثر سوزان پالئوسن- ایوسن| دوران پالئوسن- ایوسن، دوران انقراض پرمین- ترازئیک| دوران انقراض خزندگان و دایناسورها و پایان دوره یخبندان زمین در ناحیه اسکاندیناوی (وارانجیان).

    طی دوران جدید، بالا رفتن سطوح دی‌اکسید کربن به عنوان عامل اصلی محسوب می‌شود که موجب گرم شدن جهان از سال ۱۹۵۰ تاکنون شده‌است.

    در طولانی‌ترین مقیاس‌های زمانی، تکتونیک صفحه‌ای قاره‌ها را جابجا کرده، اقیانوس‌ها را شکل داده، و کوه‌ها را تشکیل داده و از هم جدا می‌سازد و کلاً به عنوان فرایندی تعریف شده که اقلیم در آن پدید می‌آید. در زمان اخیر، حرکات صفحه‌ای در مورد تشدید روند دوره یخبندان کنونی بیان شده‌اند زمانی در حدود ۳ میلیون سال قبل، که در آن صفحات (قاره‌ای) آمریکای شمالی و جنوبی با یکدیگر برخورد نمودند تا باریکه پاناما را تشکیل داده و به درهم آمیختگی میان اقیانوسهای اطلس و آرام پایان دهند.

    خورشید، به عنوان یک منبع فناپذیر است تقریباً تمام انرژی سیستم اقلیمی را تأمین می‌نماید، و یک بخش کامل در شکل‌گیری آب و هوای زمین می‌باشد. درطولانی‌ترین مقیاسهای زمانی، خورشید هم‌زمان با این که به روند اصلی تکامل خود ادامه می‌دهد، درخشانتر هم می‌شود. در ابتدای پیدایش تاریخ زمین| تاریخ زمین، تصور بر این بود که آن خیلی سرد بوده تا بتواند مایع آب را بر روی سطح زمین حفظ نماید، که این به موضوعی منجر شد که تحت عنوان پارادوکس خورشید جوان بی‌حال شناخته می‌شود.

    در مقیاسهای جدیدتر زمانی، اشکال متفاوتی از نوسان خورشیدی نیز وجود دارند از جمله چرخه خورشیدی ۱۱ ساله و دوره تغییرات طولانیتر. اما، چرخه ۱۱ ساله لکه خورشیدی به روشنی و به خودی خود در داده‌های اقلیم‌شناسی ظهور نمی‌کند. این نوسانات در پیدایش دوره کوتاه یخبندان و برخی موارد مشاهده گرم شدن زمین از سال ۱۹۰۰ تا ۱۹۵۰ تأثیرگذار به حساب آمده‌اند.

    نوسانات گردشی در برخی موارد در تأثیرشان بر اقلیم (زمین)، موجب توسعه نوسان پذیری خورشیدی می‌شوند، زیرا نوسانات جزئی در گردش وضعی زمین سبب تغییراتی در توزیع و فراوانی نور خورشید می‌شود که به سطح زمین می‌رسد. یک چنین نوسانات گردشی، تحت عنوان چرخه‌های میلانکویچ، روند کاملاً قابل پیش‌بینی بر اساس اصول علم فیزیک و در اثر تعاملات دوجانبه زمین و خورشید و سایر سیارات می‌باشند. این نوسانات به عنوان نیروهای محرک موجود در چرخه‌های یخبندان و درون یخبندان از دوره یخبندان کنونی محسوب می‌شوند. نوسانات پیچیده تری نیز وجود دارند، همچون پیشروی و پسروی مکرر بیابان صحرا در واکنش نسبت به انحراف مسیر گردش (وضعی زمین).

    هر نوع فوران آن که در زمان‌های مختلف در هر قرن به وجود می‌آید، می‌تواند بر آب و هوا تأثیر بگذارد، که دوره چند ساله‌ای طول می‌کشد تا سرد شود. مثلاً فوران کوه پیناتوبو در سال ۱۹۹۱، که اثر آن به ندرت در نمای دمای جهانی قابل مشاهده‌است. فورانهای عظیم که تحت نام حوزه‌های بزرگ آتشفشانی شناخته می‌شوند، تنها چند بار در هر صد میلیون سال رخ می‌دهند، اما قادر است اقلیم زمین را برای میلیون‌ها سال تغییر داده و موجب انقراض‌های دسته جمعی شود. در ابتدا، دانشمندان تصور می‌نمودند که غبار پراکنده شده در جو در اثر فورانهای بزرگ آتشفشانی از طریق مسدود کردن جزئی انتقال تابش خورشیدی به سطح زمین، مسئول سرد شدن آن بوده‌اند. اما، سنجشها نشان می‌دهد که بیشتر غبار پراکنده شده در جو ظرف شش ماه به سطح زمین بازمی‌گردد.

    تأثیرات انسانی بر اقلیم[ویرایش]

    عوامل مؤثر انسانی، فعالیت‌هایی هستند که به وسیله آن انسان‌ها محیط را تغییر داده و بر اقلیم تأثیر می‌گذارند. بزرگترین عامل مورد نظر کنونی افزایش سطح CO۲ در اثر برونده‌های مربوط به احتراق سوخت فسیلی است که در نتیجه آن‌ها ذرات معلق| آئروسل‌ها (ذرات معلق در جو) موجب اعمال اثر سرد سازی (بر اقلیم) می‌شود. عوامل دیگر، از جمله استفاده از زمین، استهلاک ازن، و تخریب جنگلها نیز بر اقلیم تأثیرگذار هستند.

    با آغاز انقلاب صنعتی در دهه ۱۸۵۰ و شتابگیری آن تاکنون، مصرف سوختهای فسیلی توسط بشر موجب بالا رفتن سطح CO۲ از مقادیر ppm ۲۸۰~ تا بیش ازppm ۳۷۰ تا امروز شده‌است. این میزان در حال افزایش است تا به بیش از ppm ۵۶۰ پیش از پایان قرن ۲۱ ام برسد. در کنار سطوح فزاینده متان، برای این تغییرات پیش می‌شود که باعث افزایش دمایی حدود c ° ۶/۵–۴/۱ بین سال‌های ۱۹۹۰و ۲۱۰۰ شود. (نگاه کنید به گرم شدن جهانی)

    اعتقاد بر این است که آئروسل‌های ساخت بشر، به خصوص آئروسل‌های سولفاتی ناشی از احتراق سوخت فسیلی نوعی تأثیر سردکنندگی اعمال نماید. به نظر می‌رسد که این عامل به همراه نوسان پذیری طبیعی، یک خط تراز نسبی را در نمودار دماهای قرن بیستم در اواسط قرن منظور می‌نماید.

    بهره‌برداری از زمین[ویرایش]

    پیش از استفاده گسترده از سوخت فسیلی، بزرگترین تأثیر بشری بر اقلیم محلی احتمالاً از استفاده از زمین حاصل می‌شده‌است. آبیاری، تخریب جنگلها، و کشاورزی اصولاً باعث تغییر محیط می‌شود. مثلاً، آن‌ها میزان آب ورودی و خروجی از یک مکان خاص را تغییر می‌دهند. آن‌ها همچنین می‌توانند با تأثیرگذاری بر پوشش زمین و تغییر مقدار نور خورشید که جذب می‌شود، بازتابش ناحیه‌ای آن را دستخوش تغییر سازند. مثلاً شواهدی موجود است که تأیید می‌کند اقلیم یونان و دیگر کشورهای حوزه مدیترانه دائماً دراثر تخریب جنگلها بین سال ۷۰۰ قبل از میلاد تا زمان میلاد تغییر کرده‌است (چوب این جنگلها برای ساختن کشتی، ساختمان و به عنوان سوخت استفاده می‌شد)، که در نتیجه آن اقلیم جدید در منطقه عمدتاً داغ تر و خشک‌تر شده و گونه‌های درختی که در دنیای باستان برای ساختن کشتی بکار می‌رفته دیگر در این ناحیه یافت نمی‌شوند. فرضیه جنجالی ویلیام رودیمن فرضیه آنترو پوسن اولیه / می‌گوید افزایش کشاورزی و به همراه آن تخریب جنگلها موجب افزایش دی‌اکسید کربن و متان طی دوره ۸۰۰۰–۵۰۰۰ سال گذشته شده‌است. این افزایشها که به تنزلهای گذشته بر می‌گردد، می‌تواند مسئول تأخیر در آغاز دوره یخبندان بعدی بر طبق فرضیه رودیمن شود.

    تأثیر متقابل عوامل[ویرایش]

    اگر یک عامل خاص (مثلاً نوسان خورشیدی) در جهت تغییر اقلیم عمل کند، پس ساز و کارهایی می‌تواند وجود داشته باشند که سبب تشدید یا کاهش اثرات (آن) شوند. این موارد را نیز بازخورد مثبت| مثبت و بازخورد منفی| منفی می‌نامند. تا آنجا که معلوم است، کلاً سیستم اقلیمی با توجه به این بازخوردها پایدار است: بازخوردهای مثبت مهار نشدنی نیستند. بخشی از دلیل آن، مربوط به وجود یک بازخورد قدرتمند منفی بین دما و تابش پراکنده شده‌است: تابش متناسب با توان چهارم دمای مطلق افزایش می‌یابد.

    اما، تعدادی از بازخوردهای مهم مثبت نیز وجود دارند. چرخه‌های یخبندادن و درون یخبندان از دوره یخبندان فعلی بیانگر یک نمونه مهم می‌باشد. باور بر این است که نوسانات گردشی (زمین) برای پیشروی و پسروی صفحات یخی زمان‌بندی ایجاد می‌کند. اما، خود این لایه‌ها نور خورشید را به فضا منعکس می‌کنند و از این رو باعث ارتقاء سرد شدن و رشد خود می‌شوند، که تحت عنوان بازخورد بازتابش- یخ شناخته می‌شود. علاوه بر این، پایین آمدن سطوح دریا و گسترش یخ رشد گیاهی را کاهش داده و به‌طور غیر مستقیم باعث افت میزان دی‌اکسید کربن و متان می‌شود. این عامل سبب سرد شدن بیشتر می‌شود. همین‌طور، به عنوان مثال، بالا رفتن دماها در اثر برونده‌های انسانی گازهای گلخانه‌ای می‌تواند به پسروی لایه‌های یخی بینجامد که سطح تیره‌تر زیرین زمین را آشکار می‌نماید، و در نتیجه به جذب بیشتر نور خورشید منجر خواهد گردید.

    بخار آب، متان، و دی‌اکسید کربن نیز می‌توانند به عنوان بازخوردهای مهم مثبت عمل نمایند، و با بالا رفتن سطوح خود در پاسخ به روند گرم شدن، بدینوسیله آن روند را شتاب بخشند. بخار آب قطعاً به عنوان یک بازخورد (به استثنای مقادیر اندک آن در استراتوسفر) بر خلاف دیگر گازهای گلخانه‌ای اصلی می‌تواند به عنوان عوامل مؤثر عمل کند.

    بازخوردهای پیچیده‌تر شامل احتمال تغییر الگوهای گردشی در اقیانوس یا جو می‌باشند. مثلاً، نگرانی مهم در دوران جدید، ذوب شدن توده یخی گرینلند است که همراه با تن نشست آبها در قطب شمال و ایجاد مانع بر سر گردش ترموهالاین خواهد بود. این مسئله می‌توانست بر جریان خلیج و توزیع گرما به اروپا و ساحل شرقی ایالات متحده اثر بگذارد. دیگر بازخوردهای بالقوه به خوبی قابل درک نمی‌باشند و ممکن است موجب جلوگیری یا افزایش روند گرم شدن بشوند. مثلاً، معلوم نیست که آیا بالا رفتن دماها موجب افزایش یا جلوگیری رشد گیاهی (نباتی) می‌شود که این در عوض می‌تواند کمابیش میزان دی‌اکسید کربن را تنزل دهد. همچنین، افزایش دما می‌تواند کمابیش باعث ایجاد پوشش ابر شود. چون این موضوع در پوشش متوازن ابری دارای اثر سردکنندگی می‌باشد، هرگونه تغییری در افزایش ابرها نیز می‌تواند بر آب و هوا اثر بگذارد.

    شواهد برای تغییر اقلیمی[ویرایش]

    این شواهد از دسته‌ای از منابع به دست می‌آید که می‌توان برای بازسازی اقلیم‌های قدیمی بکار برد. بیشتر این شواهد تغییرات غیر مستقیم آب و هوایی هستند که از نوسانات موجود در شاخصهایی استنباط می‌شود بر اقلیم تأثیر می‌گذارند، همچون رویش گیاهان، دانش تعیین سن گیاهان با شمارش حلقه‌های رشد، لایه‌های یخی، تغییر سطح دریا، پسروی (لایه) یخی.

    تحلیل گرده افشانی[ویرایش]

    برخی گونه‌ها دارای الزامات خاص اقلیمی هستند که بر پراکندگی‌های جغرافیایی آن‌ها اثر می‌گذارد. هر گونه گیاهی دارای دانه گرده‌ای شکل بارزی می‌باشد و در صورتی که این دانه‌ها در محیطهای عاری از اکسیژن همچون نقاط گندابی، در برابر تخریب از خود مقاومت نشان می‌دهند. تغییرات موجود در دانه گرده در سطوح مختلف از این محیط گندابی با بیان تغییرات اقلیمی نشان داده می‌شود.

    یک محدودیت در این روش این حقیقت است که دانه گرده می‌تواند از طریق باد یا گاهی اوقات حیات وحش به فواصل عمدتاً دوری منتقل شود.

    قاب بال‌ها[ویرایش]

    بازماندگان سوسک‌های قاب بال معمولاً در آبهای روان و رسوبات زمینی وجود دارند. گونه‌های مختلف این نوع سوسک بیشتر تحت شرایط گوناگون اقلیمی یافت می‌شوند. دانستن دامنهٔ اقلیم کنونی از گونه‌های مختلف، و سن رسوباتی که این گونه‌های بازمانده در آن‌ها یافت می‌شوند، اجازه می‌دهد تا بر روی شرایط اقلیمی گذشته کار تحقیقی انجام گیرد.

    زمین‌شناسی یخبندان[ویرایش]

    توده‌های یخی پیشرو که خاک و سنگ واریزه و دیگر اجزای (محیطی) را پشت سر می‌گذارند که اغلب موادی داده پذیر (قابل سنجش) در آن‌ها وجود دارد، به هنگامی که توده یخی حرکت می‌کند و از خود این مواد را برجای می‌گذارد، اثر آن‌ها ثبت می‌شود. همچنین، فقدان پوشش یخی را می‌توان از طریق وجود خاک داده پذیر یا حوزه اجزای آتشفشانی تعیین نمود. توده‌های یخی از سوی IPCC به عنوان یکی از حساسترین شاخص‌های اقلیمی محسوب می‌شود، و نوسانات مشاهده شده اخیر یک نوع نشانه جهانی از تغییر اقلیمی فراهم می‌سازد. نگاه کنید به پسروی توده‌های یخی از سال ۱۸۵۰ تاکنون.

    ارقام (ثبت شده) تاریخی[ویرایش]

    ارقام تاریخی عبارتند از نگاره‌های غارها، عمق حفاری زمین در گرینلند، خاطرات، مدرک مستند وقایع (همچون «نمایشگاه‌های یخی» بر روی رودخانه یخ زده تیمز لندن) و شواهد نواحی کشت انگور. از سال ۱۸۷۳ به بعد گزارشهای روزانه هواشناسی ثبت (مستند) شده‌است، و انجمن سلطنتی گردآوری داده‌ها را از قرن هفدهم رواج داده‌است. ارقام ثبتی هر بخش اغلب منبع خوبی از داده‌های اقلیمی هستند.

    نمونه‌هایی از تغییر اقلیمی[ویرایش]

    تغییر اقلیمی در سراسر کل تاریخ زمین تداوم یافته‌است. رشته دیرینه- اقلیم‌شناسی اطلاعاتی را از تغییر اقلیمی در زمان گذشته فراهم آورده‌است، در حالی که مشاهدات جدید اقلیمی را نیز تکمیل می‌نماید. بی شک، بیشتر این تغییرات ماقبل تاریخی صرفاً حاصل عوامل طبیعی هستند.

    تغییر اقلیمی و اقتصاد[ویرایش]

    بحثی دربارهٔ این موضوع که چگونه تغییر اقلیمی بر اقتصاد جهان اثر می‌گذارد، وجود داشته‌است. درگزارش مورخه ۲۹ اکتبر۲۰۰۶، از سوی نیکولاس استرن، اقتصاد دان برجسته بانک جهانی| مدیراقتصادی و معاون بلندپایه ریاست بانک جهانی، او اظهار می‌دارد که تغییر آب و هوائی توانسته بر رشد اقتصادی| رشد اثر بگذارد به نحوی که می‌توان تا یک پنجم اقتصاد آن را دچار ورشکستی نماید مگر آن که یک اقدام کارآمد نسبت به آن اتخاذ گردد. (گزارش هشدار در مورد تغییرات اقلیم)

    همچنین نگاه کنید به[ویرایش]

    سایت‌های مرتبط[ویرایش]

    منابع[ویرایش]

    ویکی‌پدیای انگلیسی

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 10 ماه قبل
    1

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید