در حال پالایش مطالب میباشیم تا اطلاع ثانوی مطلب قرار نخواهد گرفت.
    توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    معنی العمل بالید من عمل الانبیا و المرسلین و الاوصیاء و الصالحین

    1 بازدید

    معنی العمل بالید من عمل الانبیا و المرسلین و الاوصیاء و الصالحین را از سایت نکس درجه دریافت کنید.

    چهل حدیث درباره حرفه و کشاورزی

    1ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

    اِنَّ اللهَ عَزَّوجَلَّ یُحبُّ المُحتَرِفَ الأَمینَ.

    خداوند متعال آدم درست‌کار صاحب حرفه را دوست می‌دارد. (فروع کافی، ج 5، ص 113)

    2ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

    حِرفَةُ المَرءِ کَنزٌ.

    حرفه و صنعت برای انسان یک گنج به حساب می‌آید. (مواعظ‌ عددیه، ص 21)

    3ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

    أَطَیبُ الکَسب عَمَلُ الرّجُلِ بیَدهِ.

    بهترین درآمد برای انسان آن است که با دسترنج خود آن را به عمل آورد. (لئالی‌الاخبار، ج 3، ص 279)

    4ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

    کانَ رسولُ اللهِ(ص) اذا نَظَر اِلی رَجُلٍ فأعجَبَهُ قالَ هلْ لَهُ حِرفةٌ؟ فَاِنْ قالوا لا قالَ سَقَطَ مِن عَینی!

    پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله: هر گاه مردی را می‌دید که مورد توجهش قرار می‌گرفت می‌فرمود: آیا فن و حرفه‌ای دارد؟ اگر می‌گفتند نه، می‌فرمود: از نظرم افتاد! (جامع‌الأخبار، ص 390)

    «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

    کُلُّ ذی صِنِاعَةٍ مُضطَرُّ اِلی ثَلاثِ خِلالٍ یَجتَلِبُ بها المَکَسَبَ وَ‌هُوَ: أنْ یَکونَ حاذقاً بعَمَلِهِ، مَؤَدِّیاً لِلأَمانَةِ فیه، مُستَمیلاً لِمنَ استَعَملهُ.

    هر صاحب فن و صنعتی برای جلب مشتری ناچار باید دارای این سه خصلت باشد: در کارش مهارت داشته باشد، درستکاری و امانت در کار را رعایت نماید، و خاطر رضایت صاحب‌کار را به دست آورد. (تحف‌العقول، ص 336)

    «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

    اَلکاسبُ حَبیبُ اللهِ و اِنَّ اللهَ یُحبُّ المُتَحَرِّفَ.

    آدم کاسب حبیب خداست. خداوند انسان صاحب فن و حرفه را دوست می‌دارد. (لئالی‌الأخبار، ج 3، ص 277)

    7ـ «امام موسی‌کاظم(علیه‌السلام)»:

    اَلعَمَلُ بالیَد مِن عَمَلِ الأنبیاءِ وَ المرُسَلینَ وَ الأوصیاءِ وَ الصّالحین.

    کار انسان با دسترنج خود، این عملِ انبیاء و رسولان و اوصیایِ ایشان و مردمان شایسته و صالحان است. (لئالی‌الأخبار، ج 3، ص 279)

    8ـ «امام موسی‌کاظم(علیه‌السلام)»:

    مَن اَکَلَ مِن کَدِّ یَدهِ کانَ یومَ القیامَةِ فی‌ ‌عِداد الأَنبیاءِ وَ یأخُذُ ثَوابَ الأنبیاء‌ علیهم‌السلام.

    کسی که خوراک او از دسترنج خود باشد روز قیامت در ردیف انبیاء خواهد بود و پاداش پیامبران علیهم‌السلام را خواهد داشت. (لئالی الأخبار، ج 3، ص 279)

    «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

    إِنّ امیرَالمؤمنین علیه‌السلام اَعتقَ اَلفَ مَملوکٍ مِن کَدِّ یَدهِ.

    مولی امیرالمؤمنین علیهم‌السلام با کار و دسترنج خود هزار برده (خرید) و آزاد نمود. (وسائل، ج 12، ص 22)

    10ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

    اِنِّی اَشتَهی اَن یرانِیَ اللهُ عَزّوَجَلَّ أَعمَلُ بیَدی وَ أَطْلُب الحَلالَ فی اَذی نفسی.

    من دوست دارم خداوند متعال مرا ببیند که با دسترنج خود کار می‌کنم و سختی و مشقت را بر خود هموار می‌نمایم تا لقمة حلال به دست آورم. (وسائل، ج 12، ص 24)

    11ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

    اِلتَمِسوُا الرِّزقَ فی خَبایاَ الأرْضِ

    روزی خود را در اندرون و نهفته‌های زمین جستجو کنید. (شهاب الأخبار، ص 317)

    12ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

    الکیمیاءُ الأکَبَرُ: الزِّراعَةُ.

    بزرگترین اکسیر و کیمیا حرفة کشاورزی است. (وسائل، ج 13، ص 194)

    13ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

    الفَلاّحُونَ هُمُ الزّارِعونَ، (هُم) کُنوزُ اللهِ فی اَرضِهِ.

    کشاورزان همان زارعان و برزگران هستند. آنان گنج‌های خداوند در زمین به شمار می‌آیند. (تهذیب، ج 2، ص 115)

    14ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

    فی قول الله: «وَعَلَی اللّهِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُتَوَکِّلُونَ» قال: الزّارعون.

    دربارة این فرمودة خداوند: «متوکلان باید که بر خدا توکل کنند» حضرت فرمود: آنان کشاورزان هستند. (وسائل، ج 12، ج 25)

    15ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

    ما بَعَثَ اللهُ نَبیّاً الاّ زارعاً الاّ اِدریسَ کان خَیّاطاً.

    هر پیغمبری که خداوند فرستاد زارع و کشاورز بود مگر ادریس پیغمبر(ع) که خیّاط و دوزندگی می‌کرد. (مستدرک،‌ج 13، ص 461)

    16ـ «امام محمدباقر(علیه‌السلام)»:

    انّ اللهَ اختارَ لِأنبیائِهِ الحَرثَ وَ الزَّرعَ.

    خداوند برای انبیای خود عمل زراعت و کشاورزی را برگزید. (لئالی‌الأخبار، ج 3، ص 280)

    17ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

    اِنَّ الرَّجُلَ خُلِقَ مِنَ الأَرضِ فَاِنّمِا هِمّتُهُ فی ‌الأرضِ

    مرد از زمین آفریده شده و لذا تنها همت و توجه او به زمین است. (وسائل، ج 13، ص 195)

    18ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

    اِنّی اُحِبُّ أَنْ اَرَی الرَّجُلَ مُتَحرِّفاً فی طَلَب الرِّزقِ.

    من دوست دارم مرد را ببینم روزی و زندگی خود را از راه حرفه و صنعت تأمین می‌کند. (وسائل، ج 12، ص 50)

    19ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

    الزّارعونَ کُنوزُ الأَنامِ یَزرعُونَ طَیِّباً أَخرَجَهُ الله.

    کشاورزان گنج‌های خلق خدا هستند، آن‌ها پاکیزه و طیّب می‌کارند و خدا آن را بیرون می‌آورد و گیاه و سبزه می‌کند. (لئالی‌الأخبار، ج 3، ص 280)

    20ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

    الزّارِعونَ یَومَ القیامَةِ أَحسَنُ الناس مَقاماً و أَقربُهُم مَنزلَةً، یُدعَونَ المُبارَکین.

    کشاورزان در روز قیامت بهترین مقام و منزلت را به قرب الهی دارند و به نام «مبارکان» نامیده می‌شوند. (لئالی‌الأخبار، ج 3، ص 280)

    21ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

    کانَ اَمیرُالمؤمنین عَلَیه‌السّلامُ یَضرِبُ بالَمرِّ وَ یَستَخرِجُ الأَرَضین.

    مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام زمین را شیار می‌کرد و زمین‌های کشاورزی را آباد می‌نمود. (لئالی‌الأخبار، ج 3، ص 279)

    22ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

    مَن سَقی طَلحةً اَو سدرَةً فَکَأنّما سَقی مُؤمِناً مِن ظَماءٍ.

    کسی که یک شکوفة خرما یا یک درخت سدری را آب بدهد گویا یک مؤمن تشنه‌ای را آب داده است. (لئالی‌الأخبار، ج 3، ص 280)

    23ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

    خَیرُالمالِ زَرْعٌ زَرَعَهُ صاحِبُهُ وَ أصلَحَهُ واَدیّ حقَّهُ یَومَ حَصادهِ.

    بهترین مال و دارایی آن زراعتی است که صاحبش آن را کشت کند و به خوبی پرورش دهد و در هنگام درو حقوق شرعی آن را ادا نماید. (مستدرک، ج 13، ص 460)

    24ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

    ما مِن مُسلِمٍ یَغرِسُ غَرْساً أَو یزرَعُ زَرْعاً فَیأکُلُ مِنهُ اِنسانٌ أَوطَیرٌ أو بَهیمةٌ اِلاّ کانَتْ لَهُ بهِ صَدَقَةٌ.

    هر مسلمانی که درختی بکارد یا زراعتی کند و از محصول آن مردم و طیور و حیوانات بخورند اجر و پاداش صدقه برای او خواهد بود. (مستدرک، ج 13، ص 460)

    25ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

    مَن غَرَسَ غرْساً فأَثمَر اَعَطاهُ اللهُ مِنَ الأَجرِ قَدْرَ ما یَخرُجُ مِنَ الثَّمَرةِ.

    هر کس درختی بکارد و بار بدهد خداوند به اندازة میوه و محصولی که بار می‌دهد به او اجر و پاداش عطا می‌فرماید. (مستدرک، ج 13، ص 460)

    26ـ «امام محمدباقر(علیه‌السلام)»:

    مَن احیی أرضاً مَواتاً فَهُوَلَهُ.

    هر کس زمین مواتی را احیا کند مالک آن می‌شود. (استبصار، ج 6، ص 108)

    27ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

    منَ بنی بُنیاناً بغَیرِ ظُلمٍ وَ لاَ اعتداءٍ أوغَرَسَ غَرْساً بغَیرِ ظُلمٍ وَ لاَ اعتداءٍ کانَ لَهُ اَجرٌ جاریاً مَا انتَفَع بهِ أَحدٌ.

    هر کس عمارتی بسازد و یا درختی بکارد بدون اینکه به کسی ظلم و تعدی کرده باشد تا زمانی که یک نفر از آن بهره‌مند می‌شود برای او اجر و پاداش جاریه خواهد بود. (مستدرک، ج 13، ص 460)

    28ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

    اَکرِمُوا الخُبزَ فَاِنّهُ قَد عَمِلَ فیهِ ما بَینَ العَرش إِلیَ الأَرضِ وما فیها مِن کَثیرٍ مِن خَلقِه.

    نان را (که فراوردة حیاتی و زراعتی است) عزیز و گرامی بدارید چه آنکه عوامل سماوی و أرضی و بسیاری از آفریده‌های خداوندی در به عمل آوردن آن سهیم بوده‌اند. (فروع کافی، ج 6، ص 302)

    29ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

    لاتَقطَعُوا الثِّمارَ فَیَبعثُ اللهُ عَلَیکُمُ العَذابَ صَبّاً!

    برحذر باشید و درختان میوه‌دار را قطع نکنید که به عذاب شدید الهی گرفتار خواهید شد! (لئالی‌الأخبار، ج 3، ص 279)

    30ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

    نِعمَ المالُ اَلنَّخلُ. مَن باعَها وَ لَمْ یُخلِفْ مَکانَها فَاِنَّ ثَمَنَها بمَنزلَةِ رَمادٍ عَلی رَأس شاهِقَةٍ اِشتَدَّتْ بهِ الرّیحُ فی یومٍ عاصِفٍ اِلاّ أنْ یُخلِفَ مَکانها.

    درخت خرما چه نیکو سرمایه‌ایست. هر کس آن را بفروشد و جانشین آن نکند پول فروش آن در حکم خاکستری می‌ماند که در یک روز طوفانی در بالای قلة مرتفعی در معرض تندباد شدیدی قرار گرفته باشد و آن را به هدر داده است مگر اینکه درخت یا نهال دیگری جایگزین آن نماید. (مستدرک، ج 13، ص 459)

    31ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

    مُشتری العُقدَةِ و مَرزوُقٌ و بایَعُها مَمحوقٌ!

    کسی که زمین زراعتی را می‌خرد روزی خود را تأمین کرده و آنکس که آن را می‌فروشد (و زمین دیگری جایگزین آن نکند) (در حقیقت) سرمایه و مایملک خود را زدوده و به هدر داده است! (فروع کافی، ج 5، ص 92)

    32ـ «امام موسی‌کاظم(علیه‌السلام)»:

    ثَمَنُ العِقارِ مَمحوقٌ اِلاّ أنْ یُجعَلَ فی عِقارٍ مِثلِهِ.

    قیمت فروش زمین زراعتی برکت ندارد مگر اینکه با آن زمین دیگری خریداری شود (کشاورز نباید زمین زراعتی را از دست بدهد). (فروع کافی، ج 5، ص 92)

    33ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

    مَن باعَ أَرضاً اَو ماءً وَ لَمْ یَضَعْهُ فی أرضٍ أو ماءٍ ذَهَبَ ثمنُهُ مَحقاً.

    کسی که زمینی یا چاه و قناتی را بفروشد و با آن زمین و آبی دیگر تهیه نکند مال خود را به هَدَر داده و برکتی نخواهد داشت (فروع کافی، ج 5، ص 91)

    34ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

    إِنَّ قامَتْ السّاعَةُ وَ فی یَد اَحَدکُم الفَسیلَةَ فَاِنِ استَطاعَ أنْ لاتقومَ السّاعَةُ حَتّی یَغرِسَها فَلیَغْرِسْها!

    اگر زمان قیام قیامت فرا برسد و در دست یکی از شما نهال درختی باشد چنانچه به قدر کاشتن آن فرصت دارد باید آن را بکارد! (مستدرک، ج 13، ص 460)

    35ـ «امام محمدباقر(علیه‌السلام)»:

    انَّ اللهَ جَعَلَ اَرزاقَ اَنبیائِهِ(ع) فی الزّرعِ وَ الضَّرعِ.

    خداوند روزی پیامبران خود را در کشاورزی و دامداری قرار داده است. (لئالی‌الاخبار، ج 3، ص 280)

    36ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

    خَیرُ المالِ بَعدَ الزَّرعِ رَجُلٌ فی غَنَمِهِ قَد تَبعَ بها مَواضِعَ القَطْرِ یُقیمُ الصَّلاةَ وَ یؤتی الزَّکاةَ.

    بهترین سرمایه برای یک مرد بعد از زراعت و کشاورزی، گوسفندداری در مناطق آب و گیاه است. نماز را برپا می‌دارد و زکاتش را می‌پردازد. (بحار، ج 4، ص 120)

    37ـ «مولی امیرالمؤمنین علیه‌السلام»:

    عَلیکُم بالغَنَمِ و الحَرْثِ فَاِنّهما یَروحانِ بخَیرٍ وَ یَغدُوانِ بخَیرٍ.

    بر شما باد گوسفندداری و کشاورزی که خیر و برکت شبانه‌روز به همراه آنها است. (خصال، ج 1، ص 24)

    38ـ «امام جعفرصادق(علیه‌السلام)»:

    نِعَمَ المالُ اَلشّاةُ!

    به راستی که گوسفند چه نیکو سرمایه‌ای است! (بحار، ج 64، ص 129)

    39ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

    ما بَعَثَ اللهُ نَبیّاً اِلاّ رَعا غنماً.

    خداوند هر پیغمبری که فرستاد گوسفندچرانی نمود. (بحار، ج 64، ص 129)

    40ـ «پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله علیه و آله و سلم»:

    خَیرُ المالِ بَعدَ الغَنَمِ، اَلبَقَرُ، تَغدُو بخَیرٍ وَ تَروحُ بخَیر.

    بعد از گوسفندداری، گاوداری بهترین دارایی برای انسان است که خیر و برکت نیز شبانه روز به همراه آنهاست. (بحار، ج 103، ص 64)

    منبع: شکوفه های حکمت

    منبع مطلب : hedayatgar.ir

    مدیر محترم سایت hedayatgar.ir لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    www.sw20.4kia.ir

    درس اول عربی دهم فنی . کتاب جدید 1399

    اهمیت کار و کوش

    یَهتَمُّ الْاسلامُ باِلعْمَلِ الذَّی ینَفَعُ الْاخَرینَ وَ لا یضَرالناّسَ وَ یکَونُ فی کَسب الرِّزقِ الْحَلالِ.

    دین اسلام به کاری که به دیگران سود می رساند و ضرر نمی رساند  و

    تهیه فایل ترجمه در  فروشگاه ما

    فروشگاه آقای واحدی

    منبع مطلب : sw20.blogfa.com

    مدیر محترم سایت sw20.blogfa.com لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    ترجمه و معنای عمل به فارسی عربی-فارسی در فرهنگ لغت اصطلاحات صفحه 1

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 10 ماه قبل
    1

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید