در حال پالایش مطالب میباشیم تا اطلاع ثانوی مطلب قرار نخواهد گرفت.
    توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    تنها بیماری که در طول تاریخ بشر ریشه کن شده

    1 بازدید

    تنها بیماری که در طول تاریخ بشر ریشه کن شده را از سایت نکس درجه دریافت کنید.

    مقایسه کرونا و سایر بیماریهای واگیر ۲

    سامانه قراردادها و معاملات دانشگاه

    پایگاه ملی اطلاع رسانی مناقصات کشور

    سامانه تدارکات الکترونیکی دولت

    منبع مطلب : zaums.ac.ir

    مدیر محترم سایت zaums.ac.ir لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    بیماری‌های عفونی مرگبار در طول تاریخ - ایسنا

    بیماری‌های عفونی مرگبار در طول تاریخ - ایسنا

    به گزارش ایسنا، داروهای مدرن و رعایت اصول بهداشتی به بشر کمک کرده تا بر بیماری‌های عفونی مرگبار کنترل پیدا کرده و حتی بتوانند برخی از آنها همچون آبله را ریشه کن کند اما برخی از آنها همچنان با انسان است و اغلب قربانیان آنها از میان فقیرترین و آسیب‌پذیرترین افراد هستند.  

    سایت لایوساینس در مقاله‌ای به تعدادی از این بیماری‌های عفونی فاجعه‌بار اشاره کرده‌ که به شرح زیر است:

    آبله

    در سال ۱۹۷۵ این بیماری در یکی از مناطق بنگلادش به شکل وحشت‌آوری شیوع پیدا کرد که موجب شد ۴۶ درصد مبتلایان به آن در بیمارستان داکا جان خود را از دست بدهند. محققان معتقدند آبله که موجب بروز ضایعات پوستی می‌شود حدود ۳۰۰۰ سال پیش در هند یا مصر بروز کرده است. ویروس واریولا طبق اعلام سازمان جهانی بهداشت (WHO) که عامل بیماری آبله است یک سوم مبتلایان را از بین می‌برد و به نابینا شدن مابقی مبتلایان منجر می‌شود. این بیماری در سال ۱۹۸۰ و پس از اجرا شدن کمپین‌های واکسیناسیون طولانی مدت ریشه کن شد. آخرین نمونه‌های باقی مانده از این ویروس در آزمایشگاه‌های آمریکا و روسیه نگهداری می‌شوند.

    طاعون

    این بیماری کشنده قدیمی بر خلاف آبله همچنان با بشر است. این بیماری از باکتری‌هایی ناشی می‌شوند که کک‌ها عامل انتقال آن هستند و عامل قتل عام در مناطقی از جهان از جمله اروپا در قرن چهاردهم بوده و موجب از بین رفتن یک سوم جمعیت شده است. این بیماری در سه شکل ظاهر می‌شود اما شناخته شده‌ترین آن طاعون خیارکی است که با ورم دردناک غددهای لنفاوی شناخته می‌شود. اکنون بیماری طاعون در حیوانات سراسر جهان به خصوص غرب آمریکا و آفریقا پیدا می‌شود. در سپتامبر ۲۰۱۶ سازمان جهانی بهداشت از ۷۸۳ مورد ابتلا به طاعون در سراسر جهان خبر داد.

    مالاریا

    اگرچه این بیماری قابل پیشگیری و درمان پذیر است اما تاثیرات فاجعه باری در آفریقا داشته به گونه‌ای که طبق اعلام سازمان جهانی بهداشت ۲۰ درصد مرگ و میر تمامی کودکان از این بیماری ناشی می‌شود. همچنین این بیماری در قاره‌های دیگرهم وجود دارد. انگل عامل این بیماری از طریق نیش پشه منتقل می‌شود و علائم اولیه بیماری شامل تب و لرز است و نشانه‌هایی شبیه به آنفلوآنزا دارد. در سال ۱۹۵۱ این بیماری با کمک حشره‌کش‌های DDT در آمریکا ریشه کن شد. همچنین اقدامات دیگر سازمان جهانی بهداشت برای ریشه کن کردن این بیماری تنها در برخی مناطق موفقیت آمیز بوده است.


    آنفلوآنزا

    طبق اعلام سازمان جهانی بهداشت این بیماری عفونی و فصلی عامل سه تا پنج میلیون مورد شدید ابتلا به بیماری و حدود ۲۵۰ هزار تا ۵۰۰ هزار مورد فوتی در سال در سراسر جهان است. همچنین این بیماری در سال ۱۹۱۸ عالم گیر شد به گونه‌ای که ۵۰ میلیون قربانی در جهان برجا گذاشت.

    سل

    این بیماری ریه‌های فرد را مورد هدف قرار می‌دهد و باعث می‌شود بیمار دچار سرفه‌های خونی شود. باکتریوم انتقال دهنده این بیماری تمام افراد آلوده به آن را بیمار نمی‌کند. بیش از یک سوم جمعیت جهان در حال حاضر این باکتریوم را در بدن خود دارند و حامل آن هستند. همچنین از میان افراد آلوده به سل پنج تا ۱۰ درصد افراد دچار علائم بیماری می‌شوند. عفونت سل در میان افراد آلوده به ویروس HIV شایع‌تر است.

    HIV /ایدز

    طبق اعلام سازمان جهانی بهداشت در پایان سال ۲۰۱۵ حدود ۳۶ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر در جهان به ویروس HIV آلوده و یک میلیون و ۱۰۰ هزار نفر قربانی این بیماری بوده‌اند. تاثیرات مرگبار ویروس HIV بر سلول‌های سیستم ایمنی اولین بار در سال ۱۹۸۱ مشاهده شد. این ویروس از طریق نابود کردن بخشی از سیستم ایمنی، قربانیان خود را در برابر تمامی انواع بیماری‌ها آسیب پذیر می‌کند.

    وبا

    این بیماری که موجب اسهال شدید می‌شود در صورتیکه معالجه نشود، می‌تواند در مدت چند ساعت بیمار را از بین ببرد. باکتریوم عامل این بیماری در غذا و آب آلوده به مدفوع وجود دارد. به دلیل رعایت اصول بهداشتی موارد ابتلا به وبا در کشورهای صنعتی برای مدت ۱۰۰ سال نادر شده است. در طول قرن ۱۹ وبا از مبدا اصلی‌اش در هند گسترش پیدا کرد و در تمامی قاره‌ها میلیون‌ها قربانی برجا گذاشت. به تازگی شیوع وبا در هائیتی و پس از وقوع زلزله فاجعه بار سال ۲۰۱۰ گزارش شده که بیش از ۹۰۰۰ کشته بر جا گذاشته و تا آوریل سال ۲۰۱۶، ۷۷۵ هزار نفر را بیمار کرده است.

    هاری

    این بیماری دیگر تهدید جدی در آمریکا به حساب نمی‌آید اما همچنان عامل کشنده‌ای در دیگر مناطق جهان است. طبق اعلام سازمان جهانی بهداشت هر سال در کشورهای آفریقایی و آسیایی ده‌ها هزار نفر به دلیل این بیماری فوت می کنند. این بیماری از طریق بزاق حیوان آلوده به خصوص سگ به انسان منتقل می‌شود. نشانه‌های اولیه این بیماری در انسان به سختی شناسایی می‌شود چرا که با علائم مشابه به آنفلوآنزا ظاهر می‌شود. اما با پیشرفت بیماری، بیمار دچار توهم و بیخوابی شده و رفتارهای غیرمعمول از خود نشان می‌دهد.

    ذات الریه

    این بیماری همچون هاری یا آبله ترسناک و دلهره آور نیست اما این عفونت ریوی می‌تواند بخصوص برای افراد بالای ۶۵ و کمتر از پنج سال کشنده باشد. این بیماری از باکتری، ویروس یا ترکیبی از هر دوی آنها ناشی می‌شود.

    اسهال عفونی

    روتاویروس شایع‌ترین دلیل گاسترو آنتریت ویروسی (التهاب روده و معده) است که می تواند کشنده باشد. در سال ۲۰۱۳، ۲۱۵ هزار کودک زیر پنج سال در جهان بر اثر این بیماری کشته شده‌اند و حدود ۲۲ درصد این مرگ و میرها تنها در هند رخ داده است.

    ابولا

    بیماری ویروسی ابولا اگرچه نادر است اما اغلب عفونت کشنده‌ای به حساب می‌آید و می‌تواند از طریق یکی از پنج نسخه ویروس ابولا ناشی شود. این ویروس به سرعت گسترش پیدا کرده و بر واکنش ایمنی بدن غلبه کرده و موجب تب، درد عضلانی، سردرد، ضعف، اسهال، استفراغ و درد شکمی ‌می‌شود. برخی از مبتلایان به این بیماری در مراحل پایانی بیماری‌شان دچار خونریزی از بینی و دهان هم می‌شوند. جدیدترین شیوع بیماری ابولا مربوط به غرب آفریقا در سال ۲۰۱۴ است. تا آوریل سال ۲۰۱۶ تقریبا ۱۱ هزار و ۳۰۰ نفر بر اثر ابتلا به ‌آن جان خود را از دست داده‌اند. این ویروس از طریق ترشحات بدن بین افراد منتقل می‌شود.

    بیماری کروتزفلد جاکوب (جنون گاوی) 

    این بیماری همان طور که از نامش مشخص است از طریق گاو به انسان منتقل می‌شود. انسان از طریق مصرف گوشت گاو آلوده به این بیماری به آن دچار می‌شود.

    ماربورگ

    این بیماری ویروسی همچون ابولا از طریق ترشحات بدن بین افراد منتقل می‌شود. ویروس ماربورگ اولین بار در سال ۱۹۶۷ در آلمان شناسایی شد. در آن سال یکی از کارکنان آزمایشگاه های این کشور که در حال آزمایش روی میمون‌های آلوده به این ویروس و وارداتی از اوگاندا بود، آلوده شد. خفاش‌های میوه خوار نیز از ویروس ماربورگ آلوده نمی‌شوند اما می‌توانند میزبان ویروس‌ها به حساب آیند. محققان معتقدند خفاش‌ها می توانند بسیاری از ویروس‌ها را که موجب بیماری در انسان می‌شود به او منتقل کنند بدون آنکه خود بیمار شوند.

    سندرم تنفسی خاورمیانه

    خفاش‌های میوه خوار همچنین عامل سندرم تنفسی خاورمیانه هستند؛ بیماری تنفسی ویروسی که اولین بار در عربستان در سال ۲۰۱۲ شناسایی شد. افراد مبتلا به کرونا ویروس سندرم تنفسی خاورمیانه دچار بیماری شدید تنفسی از جمله تب، سرفه و تنگی نفس می‌شوند. این بیماری اغلب کشنده است.

    تب دنگی

    ویروس‌های منتقله از پشه که تب دنگی تنها یکی از آنهاست در سال مرگ ۵۰ هزار انسان را در سراسر جهان رقم می‌زنند. تب دنگی بیماری است که یکی از چهار ویروس DENV۱، DENV۲، DENV۳ و DENV۴ عامل آن است و از طریق پشه بین افراد منتقل می‌شود. امکان سرایت این بیماری از فردی به فرد دیگر وجود ندارد و اغلب با علائمی مشابه با آنفلوآنزا ظاهر می‌شود.

    تب زرد

    این بیماری نیز همچون تب دنگی از طریق پشه‌ها بین افراد منتقل می‌شود. بیشتر مبتلایان به این بیماری دچار یرقان یا دیگر علائم شدید نمی‌شوند، هر چند در صورتیکه بیماری وارد مرحله دوم و سمی شود سیستم بدن از جمله کبد و کلیه‌ها تحت تاثیر آن قرار می‌گیرند. نیمی از بیماران پس از آنکه وارد مرحله سمی بیماری شوند در مدت هفت تا ۱۰ روز فوت می‌کنند. برای ساکنان ۴۷ کشور آمریکای مرکزی، آمریکای جنوبی و آفریقایی و افرادی که به این مناطق سفر می‌کنند واکسن کاملا موثری برای مقابله با این بیماری وجود دارد.

    هانتا ویروس

    این بیماری از طریق جوندگان بخصوص موش به انسان منتقل می‌شود. همچنین در صورتیکه فرد در تماس با ترشحات بدن این حیوانات باشد به این بیماری مبتلا می‌شود. مواردی از ابتلا به این بیماری در آمریکا، کشورهای آسیایی و اروپایی و بخش‌هایی از آمریکای مرکزی و جنوبی مشاهده شده که با علائمی همچون تب، ضعف و استفراغ همراه است و موجب خونریزی و نارسایی کلیوی می‌شود.

    سیاه زخم

    سیاه زخم بیماری عفونی است که از باکتریوم باسیلوس آنتراسیس ناشی می‌شود و در خاک یافت می شود و همیشه حیوانات وحشی و اهلی را آلوده می‌کند. انسان از طریق تماس با حیوان آلوده یا مصرف محصولات حیوانی به آن مبتلا می‌شود.

    سیاه سرفه

    سیاه سرفه عفونت باکتریایی دستگاه تنفسی است که به طور خاص برای کودکان خطرناک است. همچنین سرفه‌های طولانی مدت ناشی از بیماران می‌تواند به توقف تنفس منجر شود. طبق اعلام مرکز کنترل و پیشگیری از امراض آمریکا حدود ۵۰ درصد نوزادان مبتلا به سیاه سرفه باید در بیمارستان بستری شوند و ۲۵ درصد نوزادان بستری شده در بیمارستان به عفونت ریوی مبتلا می‌شوند. بیشتر افرادی که در سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۲ بر اثر سیاه سرفه فوت کرده‌اند نوزادان زیر سه ماهگی بوده‌اند.

    کزاز

    واکسنی که بدن را در برابر سیاه سرفه مصون می‌کند می‌تواند در برابر کزاز هم موثر باشد. این بیماری از باکتری کلوستریدیوم تتانی ناشی می‌شود که با تولید مواد سمی در بدن گرفتگی دردناک ماهیچه‌ها را به دنبال دارد. گردن و فک اولین قسمت‌های بدن هستند که تحت تاثیر این بیماری قرار می‌گیرند. این باکتری از طریق پوست وارد بدن می‌شود اما در مکان‌های کثیف یا خاک و روده حیوانات و انسان نیز وجود دارد.

    مننژیت

    مننژیت به التهاب مننژ یا غشای پوشاننده مغز و نخاع مرتبط است. این بیماری عفونی می‌تواند از فاکتورهای مختلفی از جمله ویروس‌ها، باکتری‌ها و قارچ‌ها ناشی شود. مننژیت‌های ویروسی و باکتریایی شایع‌ترین انواع آن هستند و می‌توانند از فردی به فرد دیگر منتقل شود. در حالیکه مننژیت باکتریایی اغلب از طریق روبوسی کردن منتقل می‌شود مننژیت ویروسی به طور معمول از طریق تماس با مدفوع فرد آلوده گسترش پیدا می‌کند. برخی از افراد پس از وارد شدن ضربه به سر، عمل جراحی روی مغز یا ابتلا به نوع خاصی از سرطان دچار مننژیت می‌شوند که این نوع از بیماری مسری نیست.

    سیفلیس

    سیفلیس یک نوع بیماری مقاربتی است که به راحتی درمان می‌شود اما در صورتیکه به درستی مداوا نشود می‌تواند به مشکلات جدی در بیمار منجر گردد. در مراحل اولیه بیماری زخم‌هایی روی دستگاه تناسلی بیمار ظاهر می‌شود که ممکن است افراد آن را جدی نگیرند. مرحله دوم بیماری بیشتر قابل توجه است و معمولا با ظاهر شدن جوش در یک یا چند بخش بدن همراه است. همچنین بیماری می تواند با علائم دیگری همچون تب، ورم غدد لنفاوی و دردهای ماهیچه‌ای خود را نشان دهد.

    سارس

    سندرم حاد تنفسی یا سارس در سال ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ عالم گیر شد و به کشته شدن بیش از ۷۵۰ نفر در سراسر جهان منجر شد. این بیماری از طریق خفاش منتقل می‌شود و علائم آن شامل تب بالا، سرفه‌های خشک، تنگی نفس و ذات الریه است.

    جذام

    این بیماری مزمن و مسری از باکتریومی به نام مایکوباکتریوم لپرا ناشی می‌شود. جذام بر پوست، عصب پیرامونی، دستگاه تنفسی و چشم‌ها اثر می‌گذارد و در صورتیکه درمان نشود ضعف ماهیچه‌ها و آسیب دائمی اعصاب را به دنبال دارد. افراد مبتلا به جذام برای جلوگیری از شیوع بیماری قرنطینه می شوند اما به گفته پزشکان این بیماری خیلی مسری نیست. جذام از طریق ترشحات فرد آلوده به هنگام سرفه یا عطسه کردن منتقل می‌شود و لمس کردن بیمار به تنهایی انتقال‌دهنده عفونت نیست. همچنین کودکان بیش از بزرگسالان در معرض ابتلا به جذام هستند.

    سرخک

    یکی از مسری‌ترین بیماری‌ها در میان تمامی بیماری‌های عفونی سرخک است که با ظاهر شدن جوش‌های قرمز رنگ روی پوست شناخته می‌شود. دیگر علائم این بیماری ویروسی با نشانه‌های سرماخوردگی‌های معمولی مشابه است. سرخک به اندازه ای مسری است که ۹۰ درصد افراد به راحتی و هنگام قرار گرفتن در کنار فرد مبتلا به آن آلوده می‌شوند. خوشبختانه افراد می‌توانند با تزریق واکسن در برابر این بیماری واکسینه شوند.

    زیکا

    ویروس زیکا از گروه فلاوی ویروس‌هاست که از طریق پشه‌ها منتقل می‌شوند. این ویروس اولین بار در سال ۱۹۴۷ شناسایی شد و به طور خاص برای بیشتر افراد خطرناک نیست اما می تواند مشکلات جدی را متوجه جنین و نوزاد کند. از هر پنج فرد آلوده به ویروس یک نفر دچار بیماری می‌شود و علائمی همچون تب، حساسیت پوستی، درد مفصل و التهاب ملتحمه از نشانه‌های این بیماریست که به طور معمول شدت آن کاسته شده و تنها برای چند روز ادامه پیدا می‌کند. هر چند نارسایی شدید مادرزادی به خصوص میکروسفالی با ویروس زیکا مرتبط است علاوه بر این زیکا موجب سقط جنین در زنان باردار می‌شود.

    انتهای پیام

    منبع مطلب : www.isna.ir

    مدیر محترم سایت www.isna.ir لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    همه‌گیری‌های بزرگ تاریخ چگونه پایان یافتند؟ - ایسنا

    همه‌گیری‌های بزرگ تاریخ چگونه پایان یافتند؟ - ایسنا

    در طول تاریخ، همه گیری‌های مختلفی گریبان بشر را فشرده و میلیون‌ها میلیون انسان را به کام مرگ کشانده‌ است؛ بیماری‌های همه گیری که گاهی تا مرز تغییر روند تاریخ و تمدن بشر نیز پیش رفته‌اند.

    به گزارش ایسنا، همه گیری به معنای بروز بیش‌ازحد یک بیماری یا عارضه در جمعیتی معین است. شیوع یک بیماری زمانی اتفاق می‌افتد که یک نوع بیماری مسری تعداد قابل توجهی از جمعیت یک شهر یا منطقه را مبتلا می‌کند و در صورتی که جمعیت مبتلا به این بیماری از منطقه وسیع‌تری باشد، شیوع این بیماری عالم‌گیر خواهد شد.

    چند ماه پیش، هیچ کس نمی‌دانست که SARS-CoV-۲ وجود دارد، اما اکنون این ویروس تقریباً در همه دنیا شیوع یافته است. کروناویروس جدید که خیلی زود آن را به نام کووید ۱۹ شناختیم، تاکنون بیش از ۱۰ میلیون نفر از مردم دنیا را به خود آلوده کرده و بیش از ۵۰۰ هزار نفر از آنها جان خود را از دست داده‌اند.

    کووید ۱۹ در اواخر دسامبر ۲۰۱۹ در یکی شهرهای چین پیدا شد و در مدت کوتاهی به همه جای جهان سرایت کرد و تبدیل به یک همه‌گیری مرگبار شد. اکنون ۶ ماهی از حضور این ویروس در اجتماعات بشر می‌گذرد، اما همچنان قربانی می‌گیرد. در روزهای آغازین شیوع این ویروس، مدارس، دانشگاه‌ها مراکز تجاری و اداری و فضاهای عمومی خالی شدند و در عوض بیمارستان‌ها مملو از بیمار شد. کووید ۱۹، بسیاری را خانه نشین کرد، افراد را از دوستان و خانواده هایشان جدا ساخت و اقتصاد و جامعه مدرن را در مقیاس وسیع با اختلال روبه رو کرد.

    در نگاهی به تاریخ پاندمی‌ها در دوران مختلف در می‌یابیم که بروز بیماری‌های همه‌گیر از ابتدای حیات اجتماعی بشر، وجود داشته و همواره تهدیدکننده زندگی انسان و تمدن انسانی بوده است. بیماری همه‌گیر بخشی از تاریخ بشر است و تاکنون بارها انسان از این ناحیه ضربه خورده است.

    نخستین همه‌گیری که منجر به فروپاشی یک دهکده شد

    قدیمی‌ترین پاندمی تاریخ مربوط به حدود ۵ هزار سال قبل از میلاد مسیح است که موجب فروپاشی دهکده‌ای در چین شد. این مکان باستان شناسی اکنون به نام «Hamin Mangha» نامیده می‌شود و یکی از بهترین مکان‌های ماقبل تاریخ در شمال شرقی چین است. بررسی‌های باستان شناسی و انسان شناسی نشان می‌دهد که این بیماری همه گیر به اندازه‌ای سریع اتفاق افتاد که زمانی برای دفن اجساد وجود نداشت و بعد از گذشت سالیان متمادی هیچ تمدن دیگری در این منطقه ایجاد نشد.

    در حدود ۴۳۰ سال پیش از میلاد مسیح، مدتی بعد از جنگ بین آتن و اسپارت، همه گیری مرگباری مردم آتن را نابود کرد، بیماری کشنده که پنج سال به طول انجامید و برخی تخمین‌ها آمار کشته شدگان را بالغ بر صدهزار نفر عنوان می‌کند. این بیماری به گونه‌ای بود که مبتلایانش را با حملات ناگهانی سر، قرمزی و التهاب در چشم‌ها و قسمت‌های درونی مانند گلو یا زبان و در نهایت خونریزی مواجه می‌ساخت.

    در سال ۲۷۱-۲۵۰ بعد از میلاد نیز همه گیری دیگری دنیا را در برگرفت. اپیدمی که به عنوان پایان جهان توصیف شد و تخمین زده می‌شود که طاعون Cyprian روزانه ۵ هزار نفر را در روم کشته است. در سال ۲۰۱۴، باستان شناسان در لوکزور آنچه را که به نظر می‌رسد محل دفن جمعی قربانیان طاعون است، کشف کردند. اجساد با یک لایه ضخیم از آهک پوشیده شده بود. کارشناسان مطمئن نیستند که چه بیماری باعث این همه گیری شده است.

    همه گیری ژوستین و مرگ امپراطوری بیزانس

    در سال ۵۴۲-۵۴۱ بعد از میلاد بیماری با نام طاعون ژوستینین (Justinian) قتل و عام بالایی ایجاد کرد و حتی به فروپاشی یک امپراطوری منجر شد. طاعونی که بعد از آن به طور دوره‌ای دوباره تکرار شد. برخی تخمین‌ها حاکی از آن است که تا ۱۰ درصد از جمعیت جهان در اثر این همه گیری  فوت کردند. 

    این طاعون به نام امپراتور بیزانس ژوستینین نامگذاری شده است. در زمان این شخص و تحت سلطنت او، امپراتوری بیزانس بیشترین وسعت سرزمینی خود را تجربه کرد. جوستینین نیز به طاعون مبتلا شد، اما زنده ماند. با این حال، امپراتوری او به تدریج قلمرو خود را در زمان پس از حمله طاعون از دست داد.

    مرگ سیاه در سال‌های ۱۳۵۳-۱۳۴۶ نیز بیماری دیگری است که از آسیا به اروپا سفر کرد و در پی آن ویرانی‌هایی برجای گذاشت. برخی تخمین‌ها حاکی از آن است که بیش از نیمی از جمعیت اروپا در اثر این بیماری از بین رفتند. این بیماری توسط یک باکتری ایجاد شده که احتمالاً امروز منقرض شده است، اما توسط کک روی جوندگان آلوده پخش شد.

    اپیدمی Cocoliztli در سال‌های ۱۵۴۸-۱۵۴۵، عفونتی ایجاد کرد که نوعی تب خونریزی ویروسی بود و منجر به کشته شدن ۱۵ میلیون نفر در مکزیک و آمریکای مرکزی شد.

    طاعون‌های آمریکایی در قرن شانزدهم از دیگر همه گیری‌های تاریخ بشر است که خوشه‌ای از بیماری‌های اوراسیا هستند که توسط کاشفان اروپایی منتقل شدند. برخی تخمین‌ها حاکی از آن است که ۹۰ درصد از جمعیت بومی نیمکره غربی در اثر این همه گیری کشته شده‌اند.

    طاعون بزرگ لندن در ۱۶۶۶-۱۶۶۵، آخرین شیوع مرگ سیاه در انگلیس است که باعث خروج گسترده از لندن به رهبری پادشاه چارلز دوم شد. طاعون در آوریل ۱۶۶۵ آغاز شد و به سرعت در ماه های گرم تابستان گسترش یافت. جوندگان آلوده به طاعون یکی از دلایل اصلی انتقال آن بودند. با پایان یافتن طاعون، در حدود صدهزار نفر(حدود ۱۵ درصد) جمعیت لندن، جان خود را از دست دادند.

    در سال‌های ۱۷۲۳-۱۷۲۰، طاعون بزرگ مارسی شیوع پیدا کرد. سوابق تاریخی می‌گویند که این طاعون از زمانی آغاز شد که کشتی به نام گراند سن آنتوان در مارسی فرانسه لنگر انداخت و محموله ای از کالا را از شرق مدیترانه حمل می‌کرد. اگرچه کشتی قرنطینه شده بود، طاعون وارد شهر شد و احتمالاً از طریق کک‌های جوندگان آلوده به طاعون منتقل شد. حدود ۳۰ درصد از جمعیت مارسی در اثر این بیماری از بین رفتند.

    طاعون روسی ۱۷۷۲-۱۷۷۰، همه گیری بدی بود. در این دوران، در مسکو وضعیت نابسامان طاعون، وحشت شهروندان قرنطینه شده را با خشونت روبرو کرد. شورش‌ها در سطح شهر گسترش یافت و با قتل اسقف اعظم امبروسیوس اوج گرفت. ملکه روسیه، کاترین دوم (کاترین بزرگ) از مهار طاعون ناامید شده بود، به طوریکه حکم عجولانه‌ای صادر کرد که دستور داد همه کارخانه‌ها از مسکو نقل مکان کنند. با پایان یافتن طاعون، احتمالاً صدهزار نفر جان باختند. حتی پس از پایان طاعون، کاترین برای بازگرداندن نظم تلاش کرد.

    هنگامی که تب زرد فیلادلفیا در سال ۱۷۹۳، پایتخت ایالات متحده را در آن زمان به دست گرفت، مقامات به اشتباه معتقد بودند که بردگان مصون هستند. در نتیجه، خواستار جذب افراد با منشأ آفریقایی برای پرستاری از بیماران شدند. این بیماری توسط پشه‌ها منتقل می‌شود که در آب و هوای تابستان به خصوص وضعیت گرم و مرطوب فیلادلفیا در آن سال شدت یافت. با فرا رسیدن زمستان و از بین رفتن پشه‌ها سرانجام این بیماری همه گیر متوقف شد. در آن زمان، بیش از ۵۰۰۰ نفر جان باختند.

    در عصر مدرن صنعتی، حمل و نقل جدید انتقال ویروس‌های آنفلوانزا را آسان تر کرده است. در تنها چند ماه، بیماری همه گیر آنفلوآنزا در سال‌های ۱۸۹۰-۱۸۸۹ در سراسر جهان رخ داد و باعث کشته شدن یک میلیون نفر شد. تنها ۵ هفته طول کشید تا این بیماری همه گیر به اوج مرگ و میر برسد. اولین موارد در روسیه گزارش شد. این ویروس قبل از اینکه به سرعت در سرتاسر اروپا و سایر نقاط جهان شیوع یابد، به سرعت در سراسر سن پترزبورگ گسترش یافت، علیرغم اینکه سفر هوایی هنوز وجود نداشت.

    اپیدمی فلج اطفال آمریکا در سال ۱۹۱۶ در شهر نیویورک آغاز شد و باعث ۲۷۰۰۰ مورد و ۶۰۰۰ مرگ در ایالات متحده شد. این بیماری به طور عمده کودکان را تحت تأثیر قرار می‌دهد و بعضی اوقات بازماندگان دارای ناتوانی دائمی نیز می‌شوند. همه گیری‌های فلج اطفال به طور پراکنده در ایالات متحده رخ داد تا زمانی که واکسن در سال ۱۹۵۴ تولید شد.

    حدود ۵۰۰ میلیون نفر از دریاهای جنوبی تا قطب شمال قربانی آنفلوآنزای اسپانیایی ۱۹۲۰-۱۹۱۸ شدند. یک پنجم این افراد درگذشتند، در حالی که برخی از جوامع بومی به آستانه انقراض رسیدند. شیوع و مرگ و میر آنفلوآنزا با شرایط سخت سربازان و تغذیه ضعیف در زمان جنگ که بسیاری از مردم در طول جنگ جهانی اول تجربه می کردند، شدت یافت. با وجود نام آنفلوآنزای اسپانیایی، این بیماری احتمالاً در اسپانیا شروع نشده است. اسپانیا در طول جنگ بی طرف بود و سانسور شدید مطبوعات خود را اعمال نمی کرد، به همین دلیل آزادانه گزارش‌های اولیه بیماری را منتشر می‌کرد. در نتیجه، مردم به غلط معتقد بودند که این بیماری مخصوص اسپانیا بوده است.

    سال‌های ۱۹۵۸-۱۹۵۷ همه‌گیری آنفلوآنزای آسیا شدت گرفت. همه گیری آنفلوآنزای آسیا یکی دیگر از نمایش‌های جهانی آنفلوآنزا بود با ریشه در چین، این بیماری جان بیش از یک میلیون نفر را گرفت. ویروسی که باعث ایجاد بیماری همه گیر شد، ترکیبی از ویروس‌های آنفلوآنزای مرغی بود.

    در سال ۱۹۸۱ همه گیری ایدز شیوع پیدا کرد که از زمان شناسایی اولین مورد، جان ۳۵ میلیون نفر را گرفته است. اچ آی وی، ویروسی است که احتمالاً از ویروس شامپانزه ایجاد شده که در دهه ۱۹۲۰ به آفریقای غربی منتقل شد. این ویروس در سرتاسر جهان به وجود آمد و ایدز در اواخر قرن بیستم همه گیر شد. اکنون، حدود ۶۴ درصد از ۴۰ میلیون تخمین زده شده مبتلا به ویروس نقص سیستم ایمنی بدن (HIV) در کشورهای جنوب صحرای آفریقا زندگی می کنند. برای ده ها سال، این بیماری درمان شناخته شده ای نداشت، اما داروهای ایجاد شده در دهه ۱۹۹۰ اکنون به مبتلایان به این بیماری امکان می‌دهد با یک درمان منظم یک طول زندگی عادی را تجربه کنند.

    بیماری همه گیر آنفلوآنزای خوکی در سال ۲۰۰۹ ناشی از ویروس H۱N۱ بود که در بهار سال ۲۰۰۹ در مکزیک نشأت گرفت. بر اساس گزارش CDC، طی یک سال، ویروس به میزان ۱.۴ میلیارد نفر در سراسر جهان را آلوده کرد. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها گزارش داد که همه گیر آنفلوآنزای سال ۲۰۰۹ در درجه اول کودکان و بزرگسالان را تحت تأثیر قرار داد و ۸۰ درصد از مرگ و میرها در افراد جوانتر از ۶۵ سال بود. با توجه به اینکه بیشتر انواع ویروس‌های آنفلوانزا، از جمله آنهایی که باعث ایجاد آنفلوآنزای فصلی می‌شوند، بیشترین درصد مرگ و میر را در افراد ۶۵ ساله و بالاتر ایجاد کرده است. اما در مورد آنفلوانزای خوکی، به نظر می رسد افراد مسن قبلاً ایمنی کافی نسبت به گروه ویروس هایی که H۱N۱ به آن تعلق دارند داشتند، بنابراین به همان اندازه تحت تأثیر قرار نگرفتند. واکسن ویروس H۱N۱ که باعث آنفلوانزای خوکی شده است، اکنون در واکسن آنفلوآنزای سالانه گنجانده شده است.

    ابولا در سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶، دیگر همه گیری بزرگ تاریخ است که آفریقای غربی را ویران کرد و ۲۸۶۰۰ مورد مبتلا شده و ۱۱۳۲۵ مرگ و میر را ثبت کرد. اولین موردی که گزارش شد در دسامبر ۲۰۱۳ در گینه بود، سپس این بیماری به سرعت در لیبریا و سیرالئون گسترش یافت. بیشترین موارد و مرگ و میر در آن سه کشور رخ داده است. هنوز هیچ درمانی برای ابولا وجود ندارد، اگرچه تلاش برای یافتن واکسن در حال انجام است.

    ۲۰۱۵ باز هم جهان شاهد یک همه گیری دیگر شد. تأثیر همه گیر اخیر با نام زیکا در آمریکای جنوبی و مرکزی برای چند سال مشخص نخواهد شد. ویروس زیکا معمولاً از طریق پشه ها پخش می شود، اگرچه می‌تواند در انسان نیز از نظر جنسی منتقل شود. در حالی که زیکا معمولاً برای بزرگسالان یا کودکان مضر نیست، می تواند به نوزادانی که هنوز در رحم قرار دارند حمله کند و باعث نقص هنگام تولد شود. نوع پشه هایی که زیکا را حمل می‌کنند در آب و هوای گرم و مرطوب شکوفا می شود.

    سرنوشت همه گیری‌های بزرگ تاریخ چه شد؟

    همانطور که تمدن های انسانی شکوفا شد، بیماری عفونی نیز به وجود آمد. در نگاهی به پایان همه‌گیری‌های بزرگ، مشخص می‌شود تولید واکسن، قرنطینه و جداسازی ها و ... پایان همه گیری ها را رقم زدند و جنگ و درگیری و آلودگی‌ها و نبود درمان مناسب عاملی برای تشدید بیماری‌ها و تعداد مرگ و میرها بوده است.

    برای مثال در زمان همه‌گیری طاعون ژوستین که یکی از سه همه گیری مرگبار تاریخ بشریت است، در آن روزگار، مردم درک واقعی از چگونگی مبارزه با آن را نداشتند، اما در مورد چگونگی پایان یافتن طاعون، بهترین حدس این است که اکثریت افراد مبتلا به بیماری همه گیر که زنده می مانند و کسانی بودند که مصونیت دارند و یا اینکه در زمان شیوع همه گیری مرگ سیاه بشر با قرنطینه جلوی آن را گرفت. اما طاعون واقعاً از بین نرفت و ۸۰۰ سال بعد بازگشت. در آن زمان مردم هنوز درک علمی از مسری بودن این بیماری نداشتند، اما آنها می‌دانستند که این بیماری با ارتباط نزدیک منتقل می‌شود. به همین دلیل است که مقامات در بندر تحت کنترل ونیز تصمیم گرفتند ملوانان تازه وارد را در انزوا نگه دارند تا زمانی که ثابت کنند بیمار نیستند. در ابتدا، ملوانان به مدت ۳۰ روز در کشتی های خود نگه داشته می شدند که در قانون ونیز به عنوان یک قانون شناخته شد. با گذشت زمان، ونیزی‌ها انزوا اجباری را به ۴۰ روز افزایش دادند، منشا کلمه قرنطینه و شروع تمرین آن در جهان غرب از این زمان آغاز شد.

    همچنین لندن هرگز بعد از مرگ سیاه استراحت نکرد. طاعون تقریباً هر ۲۰ سال یکبار از سال ۱۳۴۸ دوباره ظاهر شد و با هر بیماری همه گیر طاعون جدید، ۲۰ درصد از مردان، زنان و کودکان ساکن پایتخت انگلیس کشته شدند. در پی کنترل آن، اولین قوانین را برای جداسازی و منزوی کردن بیماران وضع کردند. اعتقاد بر این بود که گربه ها و سگ ها این بیماری را حمل می کردند، بنابراین قتل عام عمده ای صدها هزار حیوان انجام شد. طاعون بزرگ سال ۱۶۶۵ نیز آخرین و یکی از بدترین شیوع قرن‌ بود که در هفت ماه صدهزار نفر را در لندن کشت. تمام سرگرمی‌های عمومی ممنوع شد و قربانیان برای جلوگیری از شیوع بیماری به زور در خانه‌های خود محبوس شدند. صلیب‌های سرخ روی درهای آنها با جمله "خداوند به ما رحم کن". نقش بست. باوجود بیرحمانه بودن بستن مریضان در خانه‌های خود و دفن مردگان در گورهای دسته جمعی، شاید تنها راه برای پایان دادن به آخرین شیوع طاعون بزرگ همین  بود.

    اینکه دقیقاً بیماری همه گیر چه مدت به طول می‌انجامد، باعث بحث دانشمندان شده است. نکته مشخص این است، تا زمانی که ویروس در جایی باقی بماند، این احتمال وجود دارد که یک مسافر به جرقه های تازه بپیوندد. چیزی که مشخص است اینکه کنترل همزمان ویروس در سراسر جهان امری غیرممکن است. دوم اینکه ویروس کووید ۱۹ نیز همانند همه گیری های آنفلوآنزاهای گذشته عمل کرده، در سراسر جهان پیش می رود و بازماندگان ایمنی کافی خواهند داشت.

    سناریوی "ایمنی گله" وسوسه‌انگیز خواهد بود. اما با هزینه های ناگوار همراه است. سناریوی دیگر این است که مرگ و میرها ادامه داشته باشد تا زمانی که واکسن تولید شود. این بهترین گزینه اما همچنین طولانی ترین و پیچیده ترین روش است. دانشمندان تخمین می زنند که ۱۲ تا ۱۸ ماه طول می کشد تا یک واکسن اثبات شده تولید شود و پس از ساختن آن، حمل و نقل و تزریق آن به سلاح های مردم ۱۲ تا ۱۸ ماه زمان می برد.

    چه با سناریوی ایمنی گله و چه با انتظار طولانی برای تولید واکسن، ویروس گسترش و انفجار بیشتری پیدا می کند و مهار آن مشکل تر می شود. در سناریوهایی گفته می شود که احتمال از بین رفتن ویروس وجود دارد و یا ممکن است ویروس تغییر پیدا کند که در این صورت، نیاز به واکسیناسیون مداوم وجود دارد، مانند آنچه برای آنفلوانزا انجام می شود. در حال حاضر مدل ها نشان می دهند که ویروس ممکن است در سراسر جهان پخش شود و هر چند سال یکبار همه گیری های آن انجام شود. سناریوی اینکه در آینده کووید ۱۹ ممکن است مانند آنفلوآنزای امروز باشد، بسیار قوی است؛ یک معضل تکراری در زمستان. 

    آنچه در بررسی پایان همه گیری ها درمی یابیم، این است که در وهله نخست قرنطینه و جداسازی ها و جلوگیری از گسترش بی رویه ویروس، یافتن منشاء بیماری و مبارزه با آن، تهیه دارو و تولید واکسن از راه هایی هستند که عامل پایان همه گیری ها عنوان شده است؛ با تمام این اوصاف ویروس مرموز کرونا و عملکرد آن هنوز ناشناخته مانده و تلاش برای ساخت دارو و واکسن این بیماری در دنیا ادامه دارد...

    منابع: cdc، who، theatlantic،  abc۷news، livescience، history

    انتهای پیام

    منبع مطلب : www.isna.ir

    مدیر محترم سایت www.isna.ir لطفا اعلامیه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    مهدی 10 ماه قبل
    1

    نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    برای ارسال نظر کلیک کنید