در حال پالایش مطالب میباشیم تا اطلاع ثانوی مطلب قرار نخواهد گرفت.
    توجه : تمامی مطالب این سایت از سایت های دیگر جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران یا عدم رضایت مدیر سایت مطالب کپی شده توسط ایدی موجود در بخش تماس با ما بالای سایت یا ساماندهی به ما اطلاع داده تا مطلب و سایت شما کاملا از لیست و سایت حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).

    به دنبال غذا خوردن ترشح کدام هورمون از پانکراس زیاد میشود

    1 بازدید

    به دنبال غذا خوردن ترشح کدام هورمون از پانکراس زیاد میشود را از سایت نکس درجه دریافت کنید.

    لوزالمعده

    لوزالمعده

    لوزالمعده، پانکراس (به انگلیسی: Pancreas) یا خوش‌گوشت[۲] غده‌ای پهن و دراز است که در قسمت فوقانی شکم و پشت معده قرار گرفته‌است. لوزالمعده متشکل از سه قسمت سر، تنه و دم است. قسمت سر آن در مجاورت قسمت دوم (دوازدهه) یا دئودنوم قرار گرفته‌است در واقع قسمت سر آن مجاورت داخلی قسمت دوم دئودنوم محسوب می‌شود. تنه لوزالمعده در پشت معده قرار دارد و دم آن تا نزدیک طحال امتداد دارد. وزن پانکراس حدود صد گرم است [درانسان سالم و بالغ]

    کارکرد[ویرایش]

    لوزالمعده هم یک غده درون ریز (غده‌ای که ترشحات آن با نام هورمون وارد جریان خون می‌شوند) و هم یک غده برون‌ریز (غده‌ای که ترشحات خود را از طریق مجرایی به سطح یا حفرات بدن می‌ریزد) است که آنزیمها و مواد دیگری ترشح می‌کند که مستقیماً وارد محیط روده شده و به گوارش پروتئین، چربی و کربوهیدرات کمک می‌کنند.

    بخش برون‌ریز[ویرایش]

    مجرای لوزالمعده اغلب با اتصال به مجرای صفراوی، از طریق مجرای مشترک صفرا (CBD) صفرا و شیرهٔ پانکراس را به درون قسمت دوازدهه (قسمت ابتدایی روده باریک) تخلیه می‌کند. ترشح ترشحات برون ریز لوزالمعده توسط دستگاه خودگردان پاراسمپاتیک (شاخه‌ای ازعصب واگ) که به سلولهای ترشحی ختم می‌گردند و همچنین هورمون سکرتین و هورمون کوله‌سیستوکینین کنترل می‌گردد. این هورمونها پس از ترشح کیموس معدی به دوازدهه از سلولهای انترو اندوکرین اپیتلیوم دوازدهه ترشح می‌شوند.

    آنزیمهای لوزالمعده مانند آمیلاز، فسفولیپاز، لیپاز، ریبونوکلئاز و پروتئاز (مانند تریپسینوژن، کیموتریپسینوژن و کربوکسی پپتیداز) و الاستاز به تجزیه شیمیایی غذا کمک می‌کنند.[۳]

    پروتئازهای لوزالمعده، به صورت غیرفعال و داخل کیسه‌هایی میکروسکوپی (لیزوزوم) در سلولهای آسینار لوزالمعده ذخیره شده‌اند که پس از خوردن غذا با تحریک عصبی و شیمیایی به داخل دوازدهه می‌ریزند. سپس در آنجا به وسیله آنزیمهای آنتروکیناز که از سلولهای جدار روده آزاد می‌شوند در محیط قلیایی که به وسیله ترشحات مجاری پانکراس ایجاد می‌شود، تریپسینوژن به صورت فعال (تریپسین) درآمده سایر پروتئازها را فعال می‌کند؛ و آنها شروع به گوارش مواد غذایی می‌کنند. البته آمیلاز و لیپاز از ابتدا فعال هستند.

    اگر این آنزیم‌ها به جای دوازدهه، در داخل بافت پانکراس فعال شوند، شروع به از بین بردن و گوارش بافت خود پانکراس کرده که به اصطلاح پانکراتیت یا «التهاب لوزالمعده» نامیده می‌شود

    بخش درون‌ریز[ویرایش]

    سلولهای جزیره‌ای که جزایر لانگرهانس نامیده می‌شود تولید و آزاد سازی هورمون‌های درون ریز را انجام می‌دهند. این سلولها فقط ۲٪ لوزالمعده را تشکیل می‌دهند. مهمترین هورمون لوزالمعده انسولین است ولی گلوکاگون، سوماتواستاتین و پلی پپتید پانکراسی نیز از این جزایر آزاد می‌شوند.

    پائین بودن غلظت گلوکز در خون، اسیدهای آمینه، کاتکول آمینه‌ها، تحریک عصبی سمپاتیک و کوله‌سیستوکینین همگی باعث آزاد شدن گلوکاگون می‌شوند هیپرگلیسمی و انسولین آن را مهار می‌کنند.

    مهم‌ترین عملکرد انسولین این است که واکنش‌های آنابولیک بر روی کربوهیدرات‌ها، چربی‌ها، پروتئین‌ها، واسیدهای نوکلئیک را تحریک می‌کند.

    نگارخانه[ویرایش]

    منابع[ویرایش]

    منبع مطلب : fa.wikipedia.org

    مدیر محترم سایت fa.wikipedia.org لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    وقتی پانکراس ملتهب می‌شود

    وقتی پانکراس ملتهب می‌شود

    به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از عصر ایران، پانکراس  یا لوزالمعده غده بزرگی است که در پشت معده قرار دارد. این اندام نقش مهمی در روند گوارش انسان ایفا می کند. دو وظیفه اصلی پانکراس شامل ترشح آنزیم های گوارشی در روده برای کمک به گوارش غذا و ترشح هورمون هایی می شود که گلوکز در خون و چگونگی استفاده بدن از غذا برای انرژی را تنظیم می کنند.

    پانکراس نسبت به بیماری مصونیت ندارد و اندامی مهم و در عین حال بسیار ظریف و حساس محسوب می شود. پانکراتیت در کنار سرطان پانکراس یکی از بزرگترین خطراتی است که این اندام را تهدید می کند. این شرایط موجب ملتهب شدن پانکراس می شود. آسیب پانکراس زمانی رخ می دهد که آنزیم های گوارشی پیش از ترشح در روده کوچک فعال شده و حمله به پانکراس را آغاز می کنند.

    دو نوع پانکراتیت وجود دارند که شامل حاد و مزمن می شوند. در ادامه با این دو شرایط بیشتر آشنا می شویم.

    پانکراتیت حاد

    پانکراتیت حاد شرایطی است که موجب بروز  التهاب  در پانکراس می شود. این التهاب اغلب کوتاه مدت است. پانکراتیت حاد شکل گیری دردی را به همراه دارد که شدت آن از خفیف تا ناراحتی شدید متغیر بوده و حتی به بیماری تهدیدکننده زندگی منجر می شود. در شرایطی که بیشتر افراد مبتلا به پانکراتیت حاد طی مدت کوتاهی پس از دریافت درمان بهبود می یابند، موارد شدیدی وجود دارند که می توانند به خونریزی در پانکراس، آسیب جدی بافت، عفونت، و تشکیل کیست منجر شوند. در صورت عدم درمان، پانکراتیت می تواند به اندام های حیاتی دیگر مانند قلب، ریه ها و کلیه ها آسیب وارد کند.

    پانکراتیت مزمن

    پانکراتیت مزمن مشابه پانکراتیت حاد است، اما در این مورد التهاب بلند مدت است و شرایط بهتر نمی شود. در حقیقت، با گذشت زمان شرایط وخیم‌تر شده و می تواند به بروز آسیب دائمی منجر شود. پانکراتیت مزمن اغلب پس از یک دوره پانکراتیت حاد و احتمالا به واسطه مصرف بیش از حد نوشیدنی های الکلی شکل می گیرد. آسیب دیدگی پانکراس ناشی از مصرف  الکل  ممکن است برای سال ها هیچ علائمی نداشته باشد، اما پس از آن، فرد ناگهان با بروز علائم شدید پانکراتیت مواجه شود.

    علائم پانکراتیت حاد

    علائم پانکراتیت حاد معمولا در قسمت بالایی شکم به همراه درد ناگهانی یا تدریجی ظاهر می شوند. این درد گاهی اوقات به کمر گسترش یافته و می تواند با شدت خفیف آغاز شود، اما پس از غذا خوردن تشدید شود. در صورت عدم درمان، درد اغلب شدید، پایدار و معمولا برای چندین روز ادامه می یابد. این شرایط کاملا جدی بوده و نیازمند مراقبت پزشکی فوری است که اغلب به 3 تا 5 روز بستری شدن در بیمارستان منجر می شود.

    از دیگر علائم می توان به تورم شکم و حساسیت به لمس در این قسمت، حالت تهوع و استفراغ، و همچنین تب و نبض سریع اشاره کرد.

    علائم پانکراتیت مزمن

    همانند پانکراتیت حاد، بیماران مبتلا به پانکراتیت مزمن نیز درد در قسمت بالای شکم را تجربه خواهند کرد، اما ممکن است هیچ دردی نیز نداشته باشد. درد می تواند به کمر گسترش یافته و پس از غذا خوردن یا نوشیدن مایعات تشدید شود و حالتی پایدار و ناتوان کننده به خود بگیرد. در برخی موارد، درد به شدت زیاد می شود و سپس از بین می رود، اما این شرایطی رایج نیست.

    بیمار می تواند با  حالت تهوع ، استفراغ، کاهش وزن، اسهال، مدفوع چرب یا روغنی و مدفوع آجری رنگ نیز مواجه باشد. افراد مبتلا به پانکراتیت مزمن حتی زمانی که اشتها و عادات غذا خوردن آنها عادی است با کاهش وزن مکرر مواجه می شوند. کاهش وزن به دلیل عدم ترشح کافی آنزیم های پانکراس برای گوارش غذا رخ می دهد،  که در نتیجه آن مواد مغذی به صورت عادی جذب نشده و به سوء تغذیه منجر می شود.

    بیماران مبتلا به پانکراتیت مزمن در معرض خطر ابتلا به دیابت قرار دارند زیرا ترشح هورمونی خاص در پانکراس که گلوکز خون را تنظیم می کند می تواند تحت تاثیر قرار بگیرد.

    دلایل پانکراتیت حاد

    شایع‌ترین دلیل پانکراتیت حاد سنگ های صفراوی هستند. سنگ های صفراوی از مجرای مشترک صفرا عبور کرده و وارد روده کوچک می شوند. در ورودی روده کوچک، مجرای اصلی پانکراس به مجرای مشترک صفرا پیوسته یا در کنار آن قرار می گیرد. سنگ های صفراوی زمانی مساله ساز می شوند که در مجرای صفرا گیر کرده و جریان عادی مایع پانکراس را مسدود می کنند. این به آسیب دیدگی پانکراس منجر می شود و همچنین می تواند بازگشت صفرا به مجرای پانکراس را موجب شود. این که سنگ های صفراوی چگونه موجب پانکراتیت می شوند همچنان نامشخص است، اما آنچه می دانیم این است که قطعا ارتباطی بین این دو وجود دارد.

    از دیگر دلایل پانکراتیت حاد می توان به سطوح بالای تری گلیسیرید در خون، برخی داروهای مصرفی، سطوح بالای کلسیم در خون و مصرف الکل اشاره کرد.

    دلایل پانکراتیت مزمن

    تقریبا 70 درصد موارد پانکراتیت مزمن به دلیل مصرف بلند مدت الکل شکل می گیرند و 20 تا 30 درصد موارد دلیل نامشخصی دارند. هر مورد دیگر به طور معمول ناشی از سنگ های صفراوی، اختلال مادرزادی پانکراس، فیبروز کیستیک، تری گلیسیرید بالا، و مصرف برخی داروها شکل می گیرد. همچنین، بیماری های خودایمنی، انسداد مجرای پانکراس یا مجرای مشترک صفرا، و سابقه خانوادگی پانکراتیت از دیگر دلایل بالقوه هستند.

    عوامل خطرآفرین برای پانکراتیت حاد

    در بیشتر موارد، پانکراتیت می تواند برای هر فردی رخ دهد، اما احتمال بروز آن در افراد مبتلا به سنگ های صفراوی یا آنهایی که الکل مصرف می کنند، بیشتر است. سنگ های صفراوی می توانند یکی از نخستین نشانه های این شرایط باشند زیرا مجرای پانکراس را مسدود کرده و در نهایت موجب پانکراتیت حاد می شوند.

    عوامل خطرآفرین برای پانکراتیت مزمن

    برخلاف پانکراتیت حاد، تعداد عوامل خطرآفرین برای پانکراتیت مزمن محدود هستند که از آن جمله می توان به مصرف الکل در بلند مدت، برخی بیماری های ارثی، مانند فیبروز کیستیک، سنگ های صفراوی و شرایطی مانند تری گلیسیرید بالا و لوپوس اشاره کرد.

    همچنین، پانکراتیت مزمن بین افراد بازه سنی 30 تا 40 سال شایع‌تر است و مردان بیشتر از زنان به آن مبتلا می شوند.

    درمان پانکراتیت حاد

    بیماران مبتلا به پانکراتیت حاد اغلب در بیمارستان بستری شده و مایعات و داروهای ضد درد را از طریق تزریق وریدی دریافت می کنند. در بسیاری موارد، علائم به اندازه ای شدید هستند که بیماران راهی بخش مراقبت های ویژه (ICU) می شوند. آنها در این بخش به دقت زیر نظر قرار خواهند گرفت زیرا پانکراتیت می تواند به قلب، ریه ها، و کلیه ها آسیب وارد کند.

    برخی موارد پانکراتیت شدید می تواند به مرگ بافت پانکراس منجر شود. در این موارد، اگر عفونت شکل بگیرد ممکن است عمل جراحی برای برداشتن بافت مرده یا آسیب دیده نیاز باشد.

    در صورت درمان مناسب، حمله ناشی از یک پانکراتیت حاد تنها چند روز ادامه دارد. همان گونه که پیشتر اشاره شد، این شرایط اغلب به واسطه سنگ های صفراوی رخ می دهد. در برخی موارد، کیسه صفرا ممکن است برداشته شود یا انجام عمل جراحی روی مجرای صفرا نیاز باشد. پس از برداشتن سنگ های صفراوی و از بین رفتن التهاب، پانکراس معمولا به شرایط عادی باز می گردد.

    درمان پانکراتیت مزمن

    درمان پانکراتیت مزمن نسبت به حاد دشوارتر است. در واقع، بهترین و تنها کاری که می توان برای این بیماران انجام داد کمک به مدیریت درد و ارائه راهنمایی هایی درباره تغییرات غذایی، مانند دنبال کردن یک رژیم غذایی کم چربی است که می توانند به بهبود شرایط کمک کنند. همچنین، بیماران مبتلا به پانکراتیت مزمن آنزیم های پانکراسی و هورمون تنظیم کننده گلوکز خون دریافت می کنند.

    در موارد شدید، عمل جراحی برای کمک به تسکین شکم درد، بازگرداندن جریان آنزیم های گوارشی یا هورمون ها، درمان پانکراتیت مزمن ناشی از انسداد مجرای پانکراس، یا کاهش فراوانی حملات انجام می شود.

    همچنین، تغییراتی در سبک زندگی شامل رژیم غذایی و توقف نوشیدن الکل و سیگار کشیدن به بیماران توصیه خواهد شد.

    آیا پانکراتیت قابل پیشگیری است؟

    با توجه به این حقیقت که پانکراتیت در درجه نخست به واسطه مصرف الکل رخ می دهد، در بیشتر مواقع شرایطی قابل پیشگیری است. همچنین، سنگ های صفراوی یکی دیگر از دلایل شایع پانکراتیت هستند، از این رو، اتخاذ اقداماتی در راستای پیشگیری از این شرایط مفید خواهد بود. برای عوامل خطرآفرین و دلایل شایع دیگر، پیشگیری اندکی دشوارتر است.

    منبع مطلب : www.eghtesadonline.com

    مدیر محترم سایت www.eghtesadonline.com لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    پانکراس(لوزالمعده)

    لوزالمعده

    لوزالمعده یا پانکراس(به انگلیسی: Pancreas) غده‌ای پهن و دراز است که در قسمت فوقانی شکم و پشت معده قرار گرفته‌است . لوزالمعده متشکل از سه قسمت سر، تنه و دم است. قسمت سر آن در قوسی از اثنی‌عشر(دوازدهه) قرار گرفته‌است . تنه لوزالمعده در پشت معده قرار دارد و دم آن تا نزدیک طحال امتداد دارد. وزن پانکراس حدود صد گرم است.

    عملکرد پانکراس

    پانکراس هم یک غده درون ریز(غده‌ای که ترشحات آن با نام هورمون وارد جریان خون می‌شوند) و هم یک غده برون ریز(غده‌ای که ترشحات آن به خارج از بدن هدایت می‌شود) است که آنزیمها و مواد دیگری ترشح می‌کند که مستقیماً وارد محیط روده شده و به هضم پروتئین، چربی و کربوهیدرات کمک می‌کنند .

    بخش برون ریز

    مجرای پانکراس اغلب با اتصال به مجرای صفراوی، از طریق مجرای مشترک (CBD) صفرا و شیرهٔ پانکراس را به درون قسمت دوم دوازدهه( قسمت ابتدایی روده باریک) تخلیه می‌کند.ترشح ترشحات برونریز پانکراس توسط سیستم خودمختار پاراسمپاتیک (شاخه‌ای ازعصب واگ) که به سلولهای ترشحی ختم می‌گردند و همچنین هورمون سکرتین و هورمون کوله‌سیستوکینین کنترل می‌گردد. این هورمونها پس از ترشح کیموس معدی به دوازدهه از سلولهای انترو اندوکرین اپیتلیوم دوازدهه ترشح می‌شوند.

    آنزیمهای لوزالمعده مانند آمیلاز، فسفولیپاز، لیپاز، ریبونوکلئاز و پروتئاز ( مانند تریپسینوژن ، کیموتریپسینوژن و کربوکسی پپتیداز ) و الاستاز به تجزیه شیمیایی غذا کمک می‌کنند[۲].

    پروتئازهای پانکراس، به صورت غیرفعال و داخل کیسه‌هایی میکروسکوپی (لیزوزوم) در سلولهای آسینار لوزالمعده ذخیره شده‌اند که پس از خوردن غذا با تحریک عصبی و شیمیایی به داخل دوازدهه می‌ریزند. سپس در آنجا به وسیله آنزیمهای آنتروکیناز که از سلولهای جدار روده آزاد می‌شوند در محیط قلیایی که به وسیله ترشحات مجاری پانکراس ایجاد می‌شود، تریپسینوژن به صورت فعال (تریپسین) درآمده سایر پروتئازها را فعال می‌کند. و آنها شروع به هضم مواد غذایی می‌کنند. البته آمیلاز و لیپاز از ابتدا فعال هستند.

    اگر این آنزیم‌ها به جای دوازدهه، در داخل بافت پانکراس فعال شوند، شروع به از بین بردن و هضم بافت خود پانکراس کرده که به اصطلاح پانکراتیت یا « التهاب لوزالمعده» نامیده می‌شود

    بخش درون ریز

    سلولهای جزیره‌ای که جزایر لانگرهانس نامیده می‌شود تولید و آزاد سازی هورمون‌های درون ریز را انجام می‌دهند. این سلولها فقط ۲٪ لوزالمعده را تشکیل می‌دهند. مهمترین هورمون لوزالمعده انسولین است ولی گلوکاگون، سوماتواستاتین و پلی پپتید پانکراسی نیز از این جزایر آزاد می‌شوند.

    پائین بودن غلظت گلوکز در خون، اسیدهای آمینه، کاتکول آمینه‌ها، تحریک عصبی سمپاتیک و کوله‌سیستوکینین همگی باعث آزاد شدن گلوکاگون میشوند هیپرگلیسمی و انسولین آن را مهار میکنند.

    مهم‌ترین عملکرد انسولین این است که واکنش‌های آنابولیک بر روی کربوهیدرات‌ها، چربیها، پروتئین‌ها، واسیدهای نوکلئیک را تحریک میکند.

    نگارخانه

    منبع مطلب : oloomhesabi.blogfa.com

    مدیر محترم سایت oloomhesabi.blogfa.com لطفا اعلامیه سیاه بالای سایت را مطالعه کنید.

    جواب کاربران در نظرات پایین سایت

    مهدی : نمیدونم, کاش دوستان در نظرات جواب رو بفرستن.

    میخواهید جواب یا ادامه مطلب را ببینید ؟
    ناشناس 3 ماه قبل
    0

    جوابش چی میشه

    برای ارسال نظر کلیک کنید